O kadar doğru hissettiriyordu ki ne inkar ne de itiraz edebildim, Bunu denedim, gözlerimi sıkıca yumdum, açtım. Nefes aldım, nefes verdim. Direncimi sağlam tutmaya çabalayarak, "Biz ayrılacağız. Ben gideceğim,"' diye hatırlattım. Bunu söylemek kalbime bir mızrak sapladı, bana da acı vermesini beklemiyordum ama bu düșünce beni de yaralıyordu. Bulanık gözlerimi gece mavisi bulutlu gökyüzüne kaldırdım. "İşte o zaman, başımızı kaldırdığımızda baktığımız gökyüzü bile aynı olmayacak."