ceyda
@fieldofbooks
all's well that ends well
right?
21 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
ilk kitap?
İlk diyeceğim şey, serinin ilk kitabı değil de ön gösterimi gibi hissettiren bir kitaptı.
Bir kere kitap kesinlikle beklediğimden katbekat daha akıcıydı. Vaktim olsaydı bir günde bitirebilirdim büyük ihtimalle. 300 küsür sayfa en fazla 50 sayfa okumuşum gibi hissettirdi.
Serinin ilk kitabı gibi hissetmememin sebebi ise karakterleri kitabın sonunda bile hâlâ tanımıyorum gibi hissettirmesiydi. Arka planları hakkında neredeyse hiçbir şey bilmiyoruz ve bu kitaptaki kahramanlar sıradaki kitapta düşman olarak karşımıza çıkarsa çok da şaşıracağımı söyleyemem. Kitabın romantik kısmı özellikle beni hiç mutlu etmedi. Daha önce doğru düzgün sohbeti bile olmamış karakterlerin birbirine bu kadar bağlanması pek hoşuma gitmedi. Ama bir taraftan hayatları boyunca bağlanacak kimsesi olmamış kişilerin buldukları ilk dala tutunması anlaşılabilir bir durumdu. Ama dürüst olacağım, Adam'ın gerçekten kötü biri çıkmasını bekledim 300 sayfa boyunca.
Kitabın distopik kısmı ise beni kitaba çeken kısımdı. The 100 izlediğim zamanlara döner gibi oldum. Ama olaylar daha başlamadı gibi hissediyorum. Umarım doğru hissediyorumdur.
Şimdilik bu kadar <3
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Seri Yorumu ve Bir Tutam Spoiler
Daha önce hiçbirine ince diyemeyeceğim 3 kitaptan oluşan bir seriyi 2 hafta gibi bir sürede bitirmemiştim. Seri kitap okumaya çok alışık olmayan birisiyim diyebilirim hatta. Harry Potter ve Percy Jackson'dan sonra klasiklere doğru uzun atlama ile bir geçiş yaptığımdan olsa gerek, bu tür kitapları okumuşluğum pek olmamıştı. Hatta dürüst olmak gerekirse ön yargılıydım bile diyebilirim. Arkadaşımın 
Ayşesun tavsiyesi ile ilk kitaba başladığımda biraz eleştirel bir gözle okuyordum ve kitap hakkında inceleme yazan birçok kişi gibi ben de gereksiz betimlemelerden ve bazı eğreti duran kelimelerden rahatsız oluyordum. Duygusal anlarda şiir gibi konuşmaları da cabası. Ama bu, üç kitabın da bana göre oldukça akıcı olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Özellikle ikinci kitabın sonlarında ok güvercine dönüşmeden önce(!) arkada İki Yabancı playlisti ile beraber okurken gerçekten çok keyif almıştım. Bana en çok duyguyu geçiren kısımlar ise ikinci kısmın Efsan dünyasından geri geldikten sonraki kısımlarıydı. Öyle ki ikinci kitaba 2 hafta önce duysam inanamayacağım kadar yüksek bir puan verdim. Dönüp dönüp okuyup kendime acı çektireceğim bölümler zaten çoktan belirlendi. Gerçekten beni hayal kırıklığına uğratan şeyler ise Efsan'ın dünyadaki ailesi hakkında sonrasında neredeyse hiçbir şey duymamamız ve Bars ile Mehsa'nın ilişkisini neredeyse hiç göremememiz oldu. Serinin finali ise açıkçası beni tatmin etmedi. Yazım olarak biraz basit kaldığını hissettim. Özellikle finalden önceki bölümün olaylı bitişiyle akışı değiştirmeden daha dramatik ve etkileyici bir final olabilirdi gibi geldi. Ama yine de serinin bütününe baktığımda hem yeni bir türle tanıştığım seri olmasının etkisiyle hem de uzun zamandır kitap okuyamadığım korkunç dönemi bitiren kitaplar olmalarıyla bende yer edinen bir seri
Ayşesun tavsiyesi ile ilk kitaba başladığımda biraz eleştirel bir gözle okuyordum ve kitap hakkında inceleme yazan birçok kişi gibi ben de gereksiz betimlemelerden ve bazı eğreti duran kelimelerden rahatsız oluyordum. Duygusal anlarda şiir gibi konuşmaları da cabası. Ama bu, üç kitabın da bana göre oldukça akıcı olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Özellikle ikinci kitabın sonlarında ok güvercine dönüşmeden önce(!) arkada İki Yabancı playlisti ile beraber okurken gerçekten çok keyif almıştım. Bana en çok duyguyu geçiren kısımlar ise ikinci kısmın Efsan dünyasından geri geldikten sonraki kısımlarıydı. Öyle ki ikinci kitaba 2 hafta önce duysam inanamayacağım kadar yüksek bir puan verdim. Dönüp dönüp okuyup kendime acı çektireceğim bölümler zaten çoktan belirlendi. Gerçekten beni hayal kırıklığına uğratan şeyler ise Efsan'ın dünyadaki ailesi hakkında sonrasında neredeyse hiçbir şey duymamamız ve Bars ile Mehsa'nın ilişkisini neredeyse hiç göremememiz oldu. Serinin finali ise açıkçası beni tatmin etmedi. Yazım olarak biraz basit kaldığını hissettim. Özellikle finalden önceki bölümün olaylı bitişiyle akışı değiştirmeden daha dramatik ve etkileyici bir final olabilirdi gibi geldi. Ama yine de serinin bütününe baktığımda hem yeni bir türle tanıştığım seri olmasının etkisiyle hem de uzun zamandır kitap okuyamadığım korkunç dönemi bitiren kitaplar olmalarıyla bende yer edinen bir seriDünya ve Türk edebiyatından klasikler okuyarak geçirdiğim bir dönemde ihtiyacım olduğunu okuyana kadar fark etmediğim bir kitaptı Ben, Kirke. Oldum olası mitolojiyi sevmişimdir, ilgi duymuşumdur. Uzun süredir duyduğum fakat konusu hakkında hiçbir fikrim olmayan bu kitabı açıp içindeki Yunan tanrılarıyla göz göze geldiğimde bu kitabı seveceğimi biliyordum. Büyük umutlar veya beklentilerle değil de kendimi zorlayarak okuduğum klasiklerden sonra rahatlamak adına okuduğumdan da olsa gerek son zamanlarda okumaktan en keyif aldığım kitap oldu. O kadar farklı tanrı ve titan arasında dışlanmış, beklentinin altında kalmış birisi olan Kirke benim için empati kurması zor olan bir karakter değildi. İçinde bulunduğu yalnızlık sırasında ona eşlik eden herkesi bir iyilik meleği olarak görmesi fakat işin sonunda gerçeklerle yüzleşmesi içinde bulunduğum dönemde yine çok iyi anlayabildiğim bir duyguydu. Mitolojik varlıkların, tanrıların, titanların, nymphaların arasında Kirke'nin duyguları da aslında senin benim kadar insandı ve onun bu kadar anlaşılabilir biri olması da benim için kitabı okumayı en keyifli kılan şeylerden birisiydi.
