“Kanatlarının her an tutuşabileceğini biliyordu, ama ateşe yaklaştıkça kaderinin çizdiği yolda ilerlediğini hissediyordu. O gece günlüğüne şöyle yazdı: Hayatımı kurtarmak istiyorsam önce onu mahvetmenin eşiğine kadar gelmeliyim.”
Sayfa 152
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Önemli olan dertlerden uzak durmayı nasıl başarabildiğiniz değil, başınız derde girdiğinde bunun üstesinden nasıl gelebildiğinizdir.”
Sayfa 40
“Hiç intihar girişiminde bulundunuz mu Bay Zimmer?”
“Hayır.”
“Hiç düşündünüz mü?”
“Düşündüm tabii. Düşünmeseydim, insan sayılmazdım.”
“Bu yüzden mi geldiniz buraya? Elinizde güzel, güçlü bir ilaç reçetesiyle buradan çıkıp işinizi görmek için mi?”
“Benim derdim unutmak, doktor, ölmek değil...”
Sayfa 31
“Bazen öyle dakikalar oluyor ki tek başıma kalmaktan, tek başıma hüzünlenip tek başıma kesintisiz kederlenmekten mutlu oluyorum ve böyle hâllerim gitgide sıklaşıyor artık. Hatıralarımın açıklanamayan bir yanı var, beni dizginsizce çekiyor, öyle güçlü çekiyor ki birkaç saat çevremdeki her şeye karşı duygusuz kalıp her şeyi, gerçekten her şeyi, unutuyorum.”
Sayfa 135
