Sevgiyi ekmeğe benzetirim hep. İnsanlar açken kırıntıları peşinden bile koşar ekmeğin kendisine erişip de doyunca israf ederler, ayaklar altına alırlar... Sevgiyi de aynı şekilde kullanırlar.. İsraf edilen sevgiden geriye yıpranmış bir beden ve kırgın bir kalp kalır.