Çünkü insan, doğası gereği menfaate meyyal bir varlıktır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İstivâ’nın muhtemel manalarından hangisinin muradullah olduğu kat’î bir şekilde beyan edilemede dahi, hangi mananın lafzatullaha isnad edilemeyeceği sarihtir.
Bir kelimeye, nerede ve kim için kullanılırsa kullanılsın daima aynı mânâyı vermek uygun değildir. “Artık nereye dönerseniz dönün, Allah’ın vechi oradadır.” mealindeki ayette geçen vech lafzı “rıza/rızaya eriştiren yol” manasına gelirken, “O’nun vechinden başka her şey helak olucudur” mealindeki ayette yer alan vech lafzının “zât” manasına gelmesi, temas edilen duruma güzel bir misaldir.
Yahudiler “Allah’ın eli bağlıdır” (yedullah) derken Allah’a bir sıfat isnad etmiyor, cimrilik isnad ediyorlardı. Cenâb-ı Hak da “Allah’ın elleri açıktır” meâlinde mukabelede bulunurken kendisini haberî bir sıfatla tavsif etmiyor, Yahudilerin iftirasını nakzediyordu.
Müslümanlar indinde mükafatların kemâli cennette Cemâl-i İlâhî ile müşerref olmaktır.