Filiz Halıcı

Eski sevgililer bazen kalbimizin en dar, en ince kılcal damarlarından sızar; yılların tuzuyla birleşen gözyaşı kanallarına, içimizde bıraktıkları o boşluğa yerleşirlerdi. Adına özlemek denilen, unutturmayan o ıslaklık… Ne kadar istersek isteyelim çekip gitmezdi.
Sayfa 54·Kitabı okudu
Bu Dâvet Bizim
Reklam
Bir aşık susuyorsa, artık konuşmuyorsa, içini kapatıyorsa, ruhu kendi içine gömülmüşse, yalnızca biz değil, ona inanan yanlarımız da yavaş yavaş ölüyordu.
Sayfa 32·Kitabı okudu
Bu Dâvet Bizim
Eski aşklar, kötü hatıralar, onulmaz yaralar, insana kapanmaz boşluklar bırakırdı. Zamanı saniye saniye saydırır, geceleri uykusuz kılar, yemeden içmeden keserdi. İnsan birinden ayrıldığında arkasında bıraktığını sandığı geçmişi, geleceğini fersah fersah geçermiş.
Sayfa 25·Kitabı okudu
Bu Dâvet Bizim
Bazı insanlar diğerleri gibi çabuk toparlanamıyordu. Bazı insanlar biten bir aşktan sonra sütten kesilmiş bir çocuğa dönüyordu ve dünya onları doyurmaya yetmiyordu. Üstelik, bu ayrılık ve tekrar kavuşamama hali uzadıkça içimdeki kalbi bir parça taşla değiştirmiştim zamanla. Kırılmayan, unufak olmayan, özüne, ilk haline, toprağa dönmeyen, her türlü zorluğa katlanmayı öğrenmiş, zamana dayanmaya çalışan bir taş olmuştu kalbim.
Sayfa 23·Kitabı okudu
Bu Dâvet Bizim

Filiz Halıcı

, bir kitap okudu
9/10
·304 syf.·
4 günde okudu
·
Okunma: 21 Aralık 2025 22:35
·
2025 72. kitabı
Kemal Varol
8.8/10 · 1.903 okunma
Reklam