Filiz Halıcı

Utandım onu sevdiğimi söylemeye. Zaten böyle şeyler ayıptı bizde. Biz hep gizlice, söze dökmeden, sevgimizi gözlerimize taşıyarak severdik. Başımı onun yumuşacık dizine daha da bastırıp sevgimi başka yoldan göstermeyi seçtim.
Sayfa 113·Kitabı okudu
Bu Dâvet Bizim
Reklam
Gerçek hayattansa kitaplardaki dünyada yaşamak bana daha güzel geliyordu. Kitaplar yalnızlar içindi çünkü. Dışarıdaki gerçek hayat onları avutmadığı için okuyordu insanlar.
Sayfa 109·Kitabı okudu
Bu Dâvet Bizim
Yüzümdeki o sert, asabi ciddiyet de belki yalnızca bir perdeydi; içimde taşıdığım bambaşka yüzü gizlemek için taktığım bir maske.
Sayfa 94·Kitabı okudu
Bu Dâvet Bizim
Bazı aşklar, giderken yanlarında güzel sözleri de götürüyordu. Yerlerine acı, yas, unutamamak kalıyordu yalnızca.
Sayfa 74·Kitabı okudu
Bu Dâvet Bizim
Bazı insanların yerini bir başkasıyla doldurmak için bir ömür bile yetmiyordu.
Sayfa 68·Kitabı okudu
Bu Dâvet Bizim
Reklam