"Terapi" kitabı ile Fitzek dünyasına hayranlıkla girip tüm külliyatını almış biri olarak, bu kitapla birlikte büyük bir yorulma evresine girdiğimi hissediyorum. Fitzek’in o meşhur "tekinsiz ve güvenilmez anlatıcı" kurgusu artık bir imza olmaktan çıkıp, kendini tekrar eden bir şablona dönüşmüş durumda. Okuduğum dört kitap arasında temposu en düşük ve finali en az tatmin edici olan buydu. Özellikle olay örgüsündeki o 'paket' meselesi hem çok karmaşık hem de kurguya fazlasıyla zorlama dahil edilmiş hissi veriyor. Maalesef beklentimin altında kalan, ortalama bir deneyimdi.