Filiz Deniz
@filizd
45 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Fitzek Formülü Bu Sefer Şaşırtmadı
"Terapi" kitabı ile Fitzek dünyasına hayranlıkla girip tüm külliyatını almış biri olarak, bu kitapla birlikte büyük bir yorulma evresine girdiğimi hissediyorum. Fitzek’in o meşhur "tekinsiz ve güvenilmez anlatıcı" kurgusu artık bir imza olmaktan çıkıp, kendini tekrar eden bir şablona dönüşmüş durumda. Okuduğum dört kitap arasında temposu en düşük ve finali en az tatmin edici olan buydu. Özellikle olay örgüsündeki o 'paket' meselesi hem çok karmaşık hem de kurguya fazlasıyla zorlama dahil edilmiş hissi veriyor. Maalesef beklentimin altında kalan, ortalama bir deneyimdi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabın ilk sayfasından son sayfasına kadar dinmeyen bir gizem hakim. Özellikle Josie karakterinin manipülatif yapısını okurken, kendimi sürekli 'Acaba hangisi gerçek?' diye sorgularken buldum. Yazarla tanışma kitabım oldu ve kurgusuna bayıldım; merak duygusu bir an bile azalmıyor. Kitabın ismiyle kurgusu o kadar örtüşüyor ki, son sayfayı kapattığınızda bile anlatılanlara şüpheyle yaklaşıyorsunuz. Hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığı, ters köşe bir hikaye arayanlar kaçırmasın!
Kapak Görseliyle Satılan Bir Hayal Kırıklığı
Kitabın kapak tasarımına gösterilen özen keşke hikaye seçiminde de gösterilseydi. Kapakta "Jane Eyre’den esinlenmiş hikayeler" ibaresi yer almasına rağmen, 21 hikaye içinde temayla gerçekten bağlantılı olan sadece 3-4 tane var. Geri kalan hikayelerin Jane Eyre ile hiçbir ilgisi yok; özellikle LGBT temalı öykülerin bu klasik eserle nasıl bir bağ kurduğunu anlamak güç. Maalesef kitap vadettiğini sunamıyor, büyük bir hayal kırıklığı oldu.
Önce filmini izleyip sonra kitabını okuyan biri olarak, görsel anlatımın edebi metinden çok daha etkileyici olduğunu düşünüyorum. Kitapta Carrie’nin iç dünyasına ve günlük yaşantısına daha fazla odaklanılmasını beklerdim. Ancak King, hikayeyi kasaba halkının ifadeleri ve gazete kupürleriyle anlatmayı tercih etmiş; bu da ne yazık ki kurgunun sürükleyiciliğini baltalamış.
Ayrıca mantık çerçevesinde beni rahatsız eden bir nokta var: Kasabanın en dışlanan ve "ezik" görülen kişisinin, güçlerinden kimse haberdar değilken olay anında herkes tarafından bir ağızdan suçlanması pek gerçekçi gelmedi. Son olarak, orijinal ismi karakterin adını taşıyan (Carrie) bir eserin, Türkçeye "Göz" gibi oldukça alakasız bir isimle çevrilmiş olması da kitabın ruhunu tam yansıtmıyor. Benim için film, kitabın bir adım önünde.
Büyük bir merakla ve kitaba dair yapılan olumlu eleştirilerin yarattığı yüksek beklentiyle bu eseri edindim. Özellikle dizisi de yayınlandığı için, izlemeden önce mutlaka orijinal metni okumak istemiştim. Ancak ne yazık ki kitap beni içine çekmeyi başaramadı; olay örgüsünü ve derinliğini hissedemediğim için çoğu bölümü sadece satırların üzerinden geçerek okumak durumunda kaldım.
Hatta Mina Urgan’ın bile kitabın sonuna, eserin tam anlaşılamama ihtimaline karşı bir özet eklemiş olması, metnin ne kadar kapalı ve zorlayıcı olduğunun bir göstergesi. Kendi adıma okuma sürecinden keyif almadım ve bu nedenle tavsiye edemiyorum. Eserin popülerliği, maalesef benim okuma deneyimimle örtüşmedi
