İnsan, hayatı boyunca hep "daha fazlasının" peşinde koşar; daha iyi bir kariyer, daha çok kitap, daha hızlı bir yaşam... Ancak tüm bu koşturmacanın ortasında, bizi ayakta tutan asıl gücü, yani sağlığımızı çoğu zaman bir varsayılan olarak kabul ederiz. Ta ki küçük bir sızı, her şeyi durdurana kadar.
Fakat sıcak, her şeye hâkim tek duygu. Bu sıcağı bir şeye benzetiyorum. Fırın kapağı açılmış gibi? Hayır,teşbih hatalı kaçıyor. Öyle değil. Sonunda buluyorum. Binlerce devasa fön makinesi bir Ağustos günü üzerinize kuru hava püskürtür gibi!
Bu yaşıma kadar her doğum günümde hüzünlü olmuşumdur. Ama ilk defa bu sene yaşım için hüzünlü değil,mutluyum.Artık yaş aldıkça daha tecrübeli olup daha çok kendini tanıyor, insanları daha iyi tanıyorum. Ve bunun bilinciyle bir şeyleri yapıyor veya yapmıyorum. Belki şuan bana doğru gelen ama yıllar sonra tersini düşündüğüm bir şeyler olacak. Değişecek doğrularım.Bilmiyorum.Ama hep bir şeyler katarak ilerleyince daha mutlu olduğumu biliyorum. Ve değişmeyen tek şeyin karşımdaki insana sevgiyle yaklaşmak,hayata hep iyi yönüyle bakmak olacağını biliyorum. Hayatıma giren herkesin iyi veya kötü anlamda bana tecrübe kattığını bildiğim için çoğu şeye üzülmüyorum.İyi ki doğmuşum. Her anlamda...💖