Alevler olmasa bile, Luc’un yanındayken her zaman ısındığını hissederdi; Paladya’nın soğuk kışları bile onun varlığıyla erirdi. Şimdiyse tamamen yalnızdı ve onu öyle şiddetli özlüyordu ki kemikleriyle derisi bile bir kucaklaşmanın tanıdıklığını ve huzurunu hissedebilmek için sızlıyordu.