Annemi toprağa vermemizden birkaç gün sonra dedem:
- leksey, - dedi, - madalyon değilsin ki seni koynumda taşıyıp durayım. Var git insanların arasına karış...
Ve ben de insanların arasına karıştım.
Hayatımız bizi her türden rezil, aşağlık yanlarının bolluğuyla şaşırttığı kadar; bunca pisliğin, rezilliğin ortasında aydınlık, insancıl bir hayat yaratacağımıza ilişkin sarsılmaz umut var eden ışıltılı, sağlıklı, yaratıcı, insancıl, iyi bir şeylerin karşı konulmaz biçimde gelişip durmasıyla da şaşırtır.