Bence adaletsiz ne tanrı olur, ne de evren. Adalet sıtması, deprem gibi sarar insanı, adalet sıtması, kanı ateş gibi yakar. Aşk ateşi bile böyle zorlu olmaz. İnsan, kavrulur, kül okur adaket sıtmasıyka.
Sevda, ağlayarak kocasının boynuna sarıldı, hüngür hüngür ağlıyor, dal gibi ince vücudu sarsılıyordu.
- Ben seni öldürdüler sandımdı, kurban. Şimdi, temelli kurtuldun mu? Artık bir daha götürmezler mi seni? Neden okumuş insanlara düşman bu hükümet, bu insanlar? Siz, ne iyi insanlarsınız. Musa bey de, Zarife abla da, daha başka okumuşlar da. Ama, milleti hep düşman etmişler size.
Düşkün bir eski dost, hiç bir vakit iyi gözle görünmüyordu. Siyasal yumruğun altında ekmek parasından yoksun edilerek bir kenara atılan en yetenekli insan bile, en iyi niyetli kişilerce zamanla yeteneksizliği yüzünden tasfiyeye uğramış sayılıyordu.