Fatih İsak
@fisak
'Zekanın sesi yumuşak bir tona sahiptir fakat kendini duyuruncaya kadar durmaz.'
İkinci Dünya Savaşı içinde Güney Amerika Ülkelerinde palazlanan bağımsızlık davranışlarıyla sosyalist düşünceyi ezmek için kanlı bir kampanya açan ABD, o ülkenin sollarını yerli hükümetlerden dolar karşılığı toplayıp zindanlara atıyor, ya da yerli katillere öldürtüyordu. Her Güney Amerika Hükümetçiği, solcuları temizlediğini eyle olarak gösterdikten sonra büyük patrondan kalkınma(!) dılarları alıyordu.
Amerika bir ülkeye girerken ilk önce paspas gibi o ülkenin sollarını çiğniyordu.
Hükümet, yemlik olarak bulundurduğu bir kaç yüz sol düşünceli insanı türlü çıkarları uğruna kalp para gibi harcayacak, hiçbirinin göz yaşına bakılmayacaktı. Hele, büyük patron Amerika'dan milyonlarca dolar çekmenin horsına kapıldıkları bir sırada arslanın ağzına atılacak en uygun yem, kominist adı altında fişlenen bir kaç yüz Türk çocuğuydu.
-Çok mu tehlikeliymiş?
- Ne bileyim ben. Memur beyin anlatışına göre herifçioğlu Troçki gibi tehlikeli. Ama, boş ver. Hiç bu kerte tehlikeli, önemli bir adam, kalkıp bu gecekonduya gelir mi oturmak için? Herkes, kendisiyle birlikte en yakınlarının bile qnlayamadığı bir dram sürükler.
Zarife, ilk kez, yağmurun altına çömeldiğinde yaşamanın bu korkuç güçlüğü karşısında umutsuzluktan çocuk gibi ağladı.