Gülçin
@fl0wwiides
WCU
16 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Bir milyon dollarım olsaydı...Kitabı ümumən çox bəyəndim.Düzdü kitabın ortalarına çatanda hadisələr təkrarlanırdı, xüsusi birşey olmurdu deyə yarıda qoymaq fikrinə qapılmışdım.Amma yenədə oxumağa davam etdim,yaxşı ki də oxumuşam.Sonlara doğru əsər maraqlı hala gəlirdi və sonunu da bəyəndim.
Kitab bizlərə xatırlatmış oldu ki pul həmişə xoşbəxtlik gətirmir,bəzi şeylər var ki pul ilə həll olunmur. Məncə hərkəs bir dəfə də olsa özünə bu sualı verməlidir: "Bir milyon dollarım olsaydı nə edərdim?"
Kitaba başlayanda gördüm çox qısadı, təxmini 30 neçə səhifə idi.Ona görə də açığı çox gözləntim yox idi mənə təsir edəcəyi barəsində.Amma kitabın sonu....
Həqiqətən məni çox kövrəltdi.
Sara və Bəhrəm bir- birini çox sevən iki aşiq,amma Bəhrəm sevgisini pula dəyişən nankör biri olduuu. Kitabın sonuna kimi ona olan qəzəbim keçmədi.Nə olursa olsun Saraya qarşı vicdanını itirməməli idi.
Mənə görə kitab bir daha sübut etmiş olduki bu həyatda puldan daha vacib şeylər var, sevgi, güvən, çətinə düşəndə dəstək ola biləcəyin birinin var olmağı kimi. Maddi cəhətdən hər bir şeyi yoluna qoyula bilər zamanla,amma mənəvi cəhətdən bizə hər zaman dəstək olan, yanımızda olan insanı tapmaq asan bir şey deyil. Bəhrəm bunun gec fərqinə vardı, amma necə deyərlər sonrakı peşmançılığın nə faydası...Və o ömrünün sonuna kimi bu vicdan əzabı ilə yaşayacaq,buda elə ən böyük dərsi oldu.
Kitabda edam məhkumunun yaşadığı hisslər əks olunmuşdur.Kitabın sonlarına doğru içimdə qəribə hisslər yaranmağa başladı.Kitab boyu düşündüm,ölümünün gələcəyi günü bilmək və həmin günü gözləmək,həmin an nələr etməli olduğunu bilməmək çox çarəsiz bir hissdir.
Kitabda mənə ən çox təsir bağışlayan hissələr isə məhkumun bir ümid deyə bağışlanmasını istəməsi və qızının onu tanımaması idi.
Aqata Kristidən oxuduğum ilk kitab məhz "On zənci balası"dır. Dedektiv janrında yazılmış bu əsərin hər bölümündə yeni bir şühbə ilə qarşı-qarşıya qalırdım.Əsərdə naməlum bir şəxs 10 nəfəri bir adaya çağırır.O adada sadecə çağırılmış 10 nəfər var və hər dəfə onlardan biri öldürülür.Kimin etdiyi isə məlum olmur.Bu 10 nəfər sağ qalmaq uğrunda mübarizə aparırlar,çox vaxt bir-birilərindən şübhələnirlər.Məndə açığı kitabın başlanğıcında bir nəfərdən şübhələnirdim.Amma gözləmədiyim biri çıxdı.Kitabı bəyəndim amma sonunu daha fərqli ola bilərdi deyə düşünürəm.
"Şahmat" əsərində fikrimcə əsas məsələ bu idi ki, insanın işgəncə çəkməsindən daha ağır şey onun yalnız olması,heçnə edə bilməməsi qısacası,bomboş bir heçlik içində olmasıdır.İşgəncə fiziki cəhətdən zərər verir və zamanla o yaralar sağalır,amma Dr.B-yə edilən bu əzab sözün əsl mənasında ona psixoloji işgəncə idi kii,bu da onda asan-asan yox olmadı.
Mirko Czentovic isə dünyava tanınmış şahmatçı idi,halbuki onun necə bu yerlərə gəlib çıxdığı hələdə mənə maraqlıdı.Heç bir elmi sahədə uğurları olmayan,normal şəkildə fikirlərini ifadə edə bilməyən,kitabda yazıldığı kimi "ağır işləyən beyni" ilə,hətta bir zamanlar hərfləri belə çətinliklə öyrənən biri üçün buralara gəlib çatmaq çox qəribədi.
Məncə kitabda həmçinin bir şeyə çox bağımlı olmamalı olduğumuzu da göstərir.Necə ki Dr.B-nin sadecə məşğuliyyət üçün öyrəndiyi şahmat kimi.Bu zaman insan beyni sadecə ona fokuslanır və başqa birşey düşünmür.Hətta o həddə gəlib çıxırki,insan yeyib-içməyi belə bir kənara qoyur,eyni Dr.B kimi...
