Ah, bu iyiler! İyi kişiler, gerçeği hiç söylemezler. Bu türlü iyi olmak, ruh için sayrılıktır.
Baş eğer bu iyiler, teslim olurlar; yürekleri öykünür, canları söz dinler ; oysa söz dinleyen, kendini dinlemez! İyilerin kötü dediği bütün şeyler bir araya gelsin ki, bir gerçek doğsun. Ey kardeşlerim, siz de bu gerçek için yeterince kötü müsünüz?
Tat vermediğin yerde, tat almak istememelisin! Tat alma ve suçsuzluk, en utangaç şeylerdir de ondan. İkisi de aranmak istemez. Bunlar sende olmalı, ama kişi suç ve ağrıyı arasa yeğdir!