İster tanrıların ve tanrı tekmelerinin önünde, ister insanların ve ahmak insan oylarının önünde kölece davranılsın, köleliğin her türlüsüne tükürür bu kutlu bencillik!
...İşte hep böyle yaşadım insanlar arasında. Onların arasında, kılık değiştirerek oturdum. Onlara katlanabilmek için, kendimi yanlış anlamaya hazırdım.
Ey insan varlığı, ey şaşılası şey! Ey karanlık sokaklardaki gürültü! Arkamda kaldın yine , en büyük tehlikem arkamda kaldı. Hoşgörüydü, acımaydı benim en büyük tehlikelerim! Bütün insan varlığı hoşgörü ister, acıma ister...