Melike Nur Saraylı
@flaneurbirtez
Japon edebiyatından okuduğum ilk yazar olan Osamu Dazai'nin otobiyografik kitabı İnsanlığımı Kaybedişim'de yazar, varoluşsal sıkıntılarını, toplum içindeki yerin, aonlara doğru insanlığını yitirmesini konu ediniyor. İnsanlarla iletişim kurmaktan kaçınan karakter, insanlara şaklabanlıklar yaparak kendi gizil iç dünyasının karamsarlığını perdeliyor. Sevgi dolu bir aileye sahip olma, topluma ait olma, uğruna yaşanılacak bir amacı dert edinme gibi durumlardan uzak olan anlatıcı, alkol, kadınlara düşkünlük ve intihar girişimleri sonrası hayatını yitiriyor.
DUYGULARIN KALBİNE YOLCULUK'ta çocukla, ön ergenle, ergenle, yetişkinle ve akranla olan tüm ilişkilerde karşıdakini ciddiye almanın ve ona kulak verebilecek birilerinin olduğunu hissettirmenin öneminden bahsediliyor. Bu noktada bir olayla, kişiyle veya duyguyla yani hayatın her alanına uyarlanabilecek doğru mesafe sanatı tanımlanıyor.
Farkındalıkla duygularımızı yaşamayı bilmediğimizi söyleyerek ve en temeldeki dokuz duygudan bahsederek, her duygunun iyi ve kötü taraflarının olacağını belirtiliyor. Örneğin öfke sağlıklı bir öfke iken isyankar bir öfke de bulunuyor. Korkuların risklere karşı koruyucu bir görevi olurken insanı atıl hale getiren ve onu dizginleyen şekilde de karşımıza çıkabiliyor. Can sıkıntısı ergenliğe, yetişkinliği ve yaşlılığa ait farklı formlarda karşımıza çıkabiliyor.
Çocuklukta başlayan binlerce niye sorusu yıllarının ardından gelişen merak duygusunun dünyayı döndüren tekerleğin parçası olduğu benzeşimi çok etkileyici. Ayrıca en kırılgan yaş olan 11 yaşını da içinde barındıran ergenlik dönemindeki ergenleri kabuk değiştirme zamanında geçici olarak savunmasız kalan ıstakozlara benzeten Dolto'nun alıntısı da bir o kadar vurucu.
"Bir insan için hiçbir şey tutkusuz, amaçsız, eğlencesiz, eylemsiz, sürekli dinlenme halinde olmaktan daha dayanılmaz değildir." diyen Pascal'a kulak vererek dünyada görmek istediğimiz değişimin kendisi olmamız konusunda iyi niyeti ortaya koyuyor.
Nöroçeşitliliğe sahip oldukları için zorla cadı oldukları kabul ettirilen kadınlar ve korku filmleri çekildiği için ölüme mahkum edilen köpekbalıklarıyla empati kuruyor.
Zorbalık gördüğü sınıf öğretmeninin gürültülü ve nezaketsiz dersinden sonra, sığınak olarak gördüğü sakinleştirici kütüphanede cadılar ve köpekbalıklarıyla ilgili kitaplar okuyor.
Kendini, onun gibi olmayanlara onlardan biri gibi görünmek için mış gibi yaparak maskeleyen Addie'yi bu hayatta en iyi anlayan otistik ablası Keedie.
Köy meclisi karşısında sayısız başarısız girişimden sonra, nihayet kendini onlara maskeleme olmadan tüm açıklığı ile izah ediyor. Otizmi geçirecek bir tedavi istemediğini, bunun insanlarin sandığı gibi büyüyünce de geçmediğini, kendi hayat gerçekliği olduğunu, cadı olmaya inandırılan kadınlar gibi kötü şeylere inanmanın iyi şeylere inanmaktan daha kolay olduğunu anlatıyor.
İnsanların kendi nörolojik gerçekliğinin, tehlikeli bir farklılık değil; "başka" BİR TÜR KIVILCIM olduğunu vurgulayarak, anıt yaptırma konusunda meclisi ikna ediyor.
Kitap, dünyanın ve içindekilerin geride bırakıldığı ve sadece birkaç yüz insanın yıldızlararası koloni gemisiyle yeni gezegen Sagan'a çıkıldığı yolculuğu anlatıyor.
Gemide, en büyük hayali dünyada geride bıraktığı büyükannesinin anlattığı hikayeleri (cuento) bir hikaye anlatıcısı olarak yeni gezegene taşımak olan Petra ve ailesi de var.
Gemidekilere dünyanın geçmişinden farkli olarak, açlık savaş ve çatışma olmayan yeni bir tarih yaratacaklarını ve bunu da bir bütün halindeyken yapabileceklerine inandıkları için kendilerine Kolektif ismi verdikleri ekip liderlik ediyor.
İnsanlar, staz kapsülleri içerisinde yaşlanmayı engelleyen jel ve yeni gezegende gerekecek bilgileri beyne yerleştiren yüklenebilir bilinç küreleri ile 380 yıl uyutuluyor. Bu sırada, dünyadaki geçmişlerini hatırlamamaları için hafızaları siliniyor, hatıra eşyaları saklanıyor, hafiza silme ve yeniden programlamada başarısız olunan kişiler sonsuza dek tasfiye ediliyor.
Zeta ismiyle numaralandırılan dunyali insanlar, Epsilonlar Gozlemciler ve Baş gözlemci, Kolektif'in bir parçası olmak için çabalıyor.
Hatıraları silinmeyen tek eski dunyali Zeta-1 ismi verilen Petra ve 4 kişi, yeni gezegene inecek denek grubuna seçilerek, Sagan'a varıyorlar. İlk Varanlar'a ait dumanı ve müzik sesini duyumsayıp bir aile olarak yaşamaya başlıyorlar. Petra, büyükannesinin cuentolarını yeni dünyaya anlatıp, Sagan'ın toprağına işlemesini sağlama adına bir misyon yükleniyor.
Roman Gibi, kitap okumayı, "boş zaman" aktivitesi olarak görmenin ötesinde yaşama görevinden çalınmış, kendinden menkul bir zaman ve emek gösterilmesi gereken entelektüel bir kazanım olarak görüyor. Bir edimin sonucunda ödül ya da ceza olarak kitap oku(t)mak, kişinin fıtratına uygun olmayan kitaplarla tanışmak, doğru kitap-yanlış zaman durumunu yaşamak, fiziksel bir kitabin yerini alan manipulatif sosyal ağ kanallariyla hemhal olmak kişi/kişileri kitap okuma zevkinden mahrum bırakabilir. Cep boy kitaplarımızın sığacağı büyüklükte ceplerimiz, çorba karıştırırken kitap sayfalarını da karıştıracağımız genişlikte mutfak tezgahlarımız ve çokça okumaya dair sevincimiz olsun @evladimsanadiyorumsakarya
