“Niçin beni zorla burada tutuyorsunuz?”
“Hastasınız da ondan.”
“Anladık, hastayız. Ama yüzlerce akıl hastası dışarıda ellerini kollarını sallayarak geziyor da kimse sesini çıkarmıyor. Bilgesizliğiniz yüzünden hastaları sağlamlardan ayırt etmeyi beceremiyorsanız bizim suçumuz ne? Cahilsiniz diye ben ve şu zavallılar niçin sizlerin şamar oğlanı olalım? Gerek siz, gerek asistan, gerekse hastane yöneticisi, öteki deyyuslar, ahlak bakımından biz hastalardan kat kat aşağısınız. Bu duruma göre buraya neden bizi değil de sizleri kapatmadılar? Mantık bunun neresinde?”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“…korkunç bir umutsuzluk içindeydim, mahvolmuştum, ben mahvolmuş bir haldeyken bir başkasını nasıl kurtarabilirdim? Ayrıca, o zaman birini kurtarmak isteyip istemediğimi nereden biliyorsunuz? O sırada ne hissettiğimi nereden biliyorsunuz?”
“Ben kötülük yapmak isteyen bütünün iyilik yapan parçasıyım…”
“…benim için her şey demekti, çünkü o tek başına benim için her şeydi, gelecekle ilgili hayallerimin en büyük umuduydu!”
“Kafamda uydurduğum bir hayatı yaşıyordum.”
