Tolunay AVCI
@fleogan
4 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Ulu Tanrım! Ya akılları başlarında değilken ya da akıllarını kaybettikten sonra mı mutlu olmaktır insanların yazgısı!"
"İnsan yazgısı,payına düşene katlanmaktan,sunulan kaseyi sonuna kadar içip bitirmekten başka nedir ki?"
"Tanrı biliyor ya,çoğunlukla bir daha uyanmama arzusu,hatta ümidiyle yatağa giriyorum:Ve sabahleyin gözümü açıp yine güneşi görünce neşem kaçıyor.Ah keşke huysuz biri olabilsem,o zaman keyifsizliğimin katlanılmaz sıkıntısı yarı yarıya azalırdı.Vay haline, tüm suçun yalnızca kendimde olduğunu biliyorum-aslında suç demek doğru değil ! Kısaca,nasıl eskiden tüm mutlulukların kaynağı bendeyse,şimdi de tüm üzüntülerin kaynağı içimde saklı.Eskiden tüm dünyayı sevgiyle kucaklayacak yüreğe sahip,her adımda cenneti ayağının dibinde gören,zengin duygularla dolaşıp duran ben,artık aynı kişi değil miyim ?Bu yürek şimdi ölmüş durumda,artık ondan dışarı yansıyan hiçbir coşku yok,gözyaşlarım kurudu,artık beni canlandıran gözyaşlarımın ferahlatamadığı düşüncelerimin kaşlarımın endişesiyle çatılmasına neden oluyor.Çok acı çekiyorum,yaşamımın tek neşesini içinde bulunduğum ortamda dünyalar kuran canlı gücü kaybettim;o yok artık!-
"İnsanların birbirleri için pek az şey ifade etmesi bende genellikle göğsümü parçalamak,beynimi dağıtmak isteği uyandırıyor.Ah,karşımdakine geçiremediğim sevgi,sevinç,şefkat ve hazzı karşımdaki de bana sunamaz,tüm kalbim mutlulukla dolup taşsa bile,karşımda kılı kıpırdamadan duran soğuk birini mutlu edemem."
"Bir başkasının onu nasıl sevebildiğini,sevmeye nasıl hakkı olduğunu bazen anlamıyorum,çünkü onu yalnızca ben o kadar yürekten ve o kadar fazla seviyorum ki,ondan başka ne bir şey tanıyor,ne bir şey biliyorum;ondan başka bir şeyim yok zaten!"