selcen
@fleuret
öyle, okuyorum
13 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İşte kader hep böyle davranır bizlere, hemen arkamızdadır, omzumuza dokunmak içini elini çoktan ileri doğru uzatmıştır, bizlerse hâlâ, Geçti gitti, gösteri bitti, yine aynı hikâye, diye homurdanıp dururuz.
Reklam
Bilinmeyen Ada nihayet denize açılmış, kendini aramak amacıyla.
Puan vermedi·248 syf.·
2020 2. kitabı
Birdenbire kavgalarımızdan, böyle dargın günlerimizden sonra senin bana koşuşunu hatırladım. Gözlerinde, yüzünde bir kasırga, bir nedamet ve muhabbet kasırgasıyla gelişini görür gibi oldum. Ve sonra kollarınla, sesinle, gözlerinle beni ihata ediyor, seviyor, seviyordun. Neredesin, söyle? Göğsümde başını koyduğun yerden ameliyatla bir parçası kesilmiş gibi eksiklik, bir sızı var. Elim elini arıyor ve bütün mevcudiyetim seni! Bana ilk günlerinin hararet ve muhabbetiyle artık gelmeyecek misin?
Ve bu yola kendisiyle beraber girdiğim arkadaşı kaybetmememek için ne uzun, ne sefil ve aynı zamanda ne ulvi fedakarlıklara katlandım! Ruhumun bir kabiliyeti, kadınlığı, şefkati, rikkati, affı, hatta fenalıkları, isyanları, ve gözyaşları, hatta belki henüz insanların ismini koyamadığı hisleri, hiçbir şeyi var mıdır ki seni muhafaza etmek için bezletmiş olmayayım? Sonra vücudum da. Vücudum da o kadar senindi ki. Şimdi senin arkadandan bakarken bütün müthiş, nihayetsiz bir yekûn gibi birikmiş benliğimin seninle beraber gitmiş olduğunu görüyorum. Bir daha kabil midir ki ruhum o fedakarlığı, o tahassüs kabiliyetini, o hazineleri bezletsin?
Reklam