Zaten bu gibi keyifli anları hiç yaşamamış da değildi. Sürekli depresyon halinde yaşayan, hüzünlü, nefret dolu biri de değildi, kendisini bu yüzden öldürmüyordu ki. Ljbubljana sokaklarında neşe içinde az mı dolaşmıştı güneşli öğle sonralarında? Sonra, şairin heykelinin bulunduğu bu küçük meydanı kar yağarken seyretmek de hoştu. Bir seferinde neredeyse bütün bir ay sanki bulutların üzerinde gezmişti, sırf o meydanın ortasında hiç tanımadığı biri ona çiçek verdi diye.
Yalnız olmak, işsiz olmak, aşksız olmak, en kötüsü ölü bir noktada olmak durumu üzerinde pek düşünenlerden değildi o, durumunu değiştirmeyi bilemeyenlerdendi.