Tom sık sık başka insanların yerine geçtiğini hayal ederdi. Hiçbir şey için pişman değildi, ama elinden kaçırdığı şeyin, yani başka bir insan olmanın hayalini kuruyordu yinede. Bu insan, gözü balık tutmaktan başka bir şey görmeyen, yalnızca balığı çekmeyi amaçlayan şu adam da olabilirdi. Bu uyum, dinginlik ve yalnızlığı düşündürüyordu, hani şu güven duygusu uyandıran güzel yalnızlığı. İnsanın kendisinin seçtiği, dengesini güçlendiren yalnızlığı.