Bu dipsiz kuyudan güzel bir ülkenin ve pırıl pırıl insanların yükseldiğini, gelecek uzun yıllar içinde, tamamıyla özgür olmak için verdikleri mücadelelerini, zaferlerini ve yenilgilerini görüyorum; bunun bir doğumun sancıları olduğunu; acıların, yani bu devrin ve önceki devirlerin acılarının yavaş yavaş azalacağını ve yok olacağını görüyorum.
Aynı çekiçlerin altında bir kere daha dövülerek şekli bozulan insanlık, kendini yine eski işkence görmüş haline geri döndürecektir. Yine aynı aç gözlülük ve zulüm tohumlarını ekin toprağa ve yine aynı meyveleri toplayın.