Otuz iki yaşında edebiyat profesörü kızımız Elsy, erkek arkadaşı tarafından evlilik arefesinde yarı yolda bırakılır bunun üzerinden geçen üç yılda kalbini aşka kapatmıştır. Yakın kız arkadaşı, üniversitedeki işi ve sevdiği romantik seri vesilesiyle tanıdığı minik okuma grubu arkadaşlarıyla iki senedir yılda bir kere yaptığı buluşmalar ruhuna iyi gelir. Bu sene de buluşmak için yola çıkar ama tek fark buluşmada yalnız kendisi olacaktır. Herkesin işi çıkmış yalnız kendisi kalmıştır. Sevdiği serinin yazarı Rachel flowers'ın Daffodil daydreams kitabının yayınlanışının on yılı olmuştur bunu kutlamak istediği için ayrıca yazar birkaç yıl önce hayatını kaybettiği için on altı saatlik bir anma veda duygusu ile yola çıkar ama yolda arabası bozulur. Dahası genç yakışıklı gencimiz kitapçı Anders'e çarpmaya ramak kala bozulduğu için bu gençle kötü bir tanışıklık geçirir yağmur altında. Bu gizemli kasabada birkaç gün mahsur kalır vakit geçirdikçe de kasabanın serideki kasaba olduğu, karakterlerin de o insanlar olduğunu fark eder. Ama Anders kimdir o bu seride yoktur? Aralarında yaşanan çekim kitaba aykırı mı? Yarım kalan bu serüveni tamamlamasını istemeyen Anders aslında ne istiyor derken kitap bitmiş. Yetişkin içerikli. Yazarın kaleminden okuma yapmayı sevdim, akıcı ve güzeldi.
Kitap kurtları bu eseri sevecektir.
Reklam değil.
Yabancı Yayınları
#büyülübiraşkhikayesi
Yabancı Yayınları
#büyülübiraşkhikayesi
Spoiler içerir
Polisiye diye başladım ama neler oldu neler öyle. Çok akıcı ama çok fazla acı gerçeği yüze vuran kitap. Özellikle taciz geçmişi olan veya ebeveyn olanların tetiklenebileceği içerikler var. Margot gazeteci, çok erken yaşta demans rahatsızlığı başlayan amcasının yanına ona bakmaya doğup büyüdüğü kasabaya geliyor. Margot çocukken en yakın arkadaşı January öldürülmüş ve Margot geldiğinde yan kasabadaki küçük kızın kayboluyor... January ile bunun bir bağı var mı bunu çözmeye çalışmasını okuyoruz. Çok hızlı bitecek, sadece polisiye değil toplum ve insanı da anlatan bir kitap.
Edebiyatın, okumanın en sevdiğim yanı dünyanın her yerinde yaşanan hayatları öğreniyoruz. Amerika'da da aynıymış, küçük bir kasabanın ne kadar dedikoducu olduğunu, herkesin biribirinin hayatının içinde olduğu ve "topluma uygun yaşamanın" uygun görüldüğünün yansıtılması çok hoşuma gitti. Margot'un başına gelen hem işsizlik, hem amcası ile ilgilenme hem maddi durumunun kötülüğü üst üste gelmesi de çok gerçekçiydi. Gerçekten hep böyle üst üste gelir her şey.
İlk ters köşe olan Luke amcanın Dave çıkmasında delirdim. Hep katil kim çıkacak diye odaklanırken amcanın baba olması yok artık dedirtti. Krissy'nin yaşadıkları beni çok üzdü. Hep fakirlik yaşamış, kendi tutkusunu bulmuş, dans. Onun peşinden gitmek isteyen ama cahil bir gençken başına gelen beklenmedik evlilik ve çocuk sorumluluğu... Bill muhafazakar zengin ailede büyümüş, asla kendini geliştirmemiş, kendi kafasındaki kalıplara girmeye çalışan birisi. Yaşamayı hak etmiyor bile. Kitabın sonunu ben kendi adıma Margot kurtulda ve Bill cezasını çekti olarak düşünüyorum, düşünmek istiyorum.
Tüm kadınların, kız çocuklarının mutlu, özgür, sağlıklı olabildiği güzel gelecekler için her zaman çabalamaya devam edeceğim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu kitap bana ilaç gibi geldi. Bir süredir odaklanma problemi yaşadığım için son okuduğum kitapları uzun sürede bitiriyordum. Ama bunu elimden bırakamadım. Çok sürükleyiciydi ve bir sonraki sayfayı hep merakla çevirdim. Bolca ters köşeler vardı. Olayları iki ana karakter üzerinden, biri geçmişte biri günümüzde olmak üzere okuyoruz. Polisiye ve gerilim türündeki kitaplarda bu teknik olay örgüsünü okumayı seviyorum.
Spoiler!
Sonuna gelecek olursam bazı okuyucular açık uçlu bırakılan finali sevmemiş. Normalde ben de okuyucuya bırakılan sonları çok sevmiyorum ama burada Margot’ya ne olduğunun belirsiz bırakılmasını sevdim. Sonunun bu şekilde bitmesi tam aksine kitabı beğenme nedenlerimden biri oldu. Benim düşüncem, kurtulamadığı ve öldüğü yönünde. Katili bilen tek kişinin de ölmesi nedeniyle January’ın gerçek katilinin hiçbir zaman öğrenilemediğini düşünüyorum.
Bir fare ile aynı kaderi paylaşmak..
Bunun kim isterdi ki?
Kalbime dokunan bir kitap nokta zeka ve duygular arasındaki dengeyi sorgulatan, etkileyici bir hikaye.Charlie'nin zekası artınca "gerçekleri gördüğü için" çevresindeki herkes tarafından dışlanmaya başlanmıştır. Gorden aptal ama mutlu olmayı, Zeki ama yalnız olmaya tercih etmek zorunda bırakılmıştır.(insanı çevresi çürütür)
Kitap 27 dilde 30 ülkede yayınlanmış. Hugo ve nebula ödülleri almıştır. Gerçek bir deneyden ilham alınmıştır. Bir dönem ABD'de yasaklandı. Cinsellik, din ve etik temaları nedeniyle fakat bu durum kitabın ününü arttırdı.
*"Zeka tek başına yetmiyor. Sevgi olmadan eksik kalıyor her şey."
*"Hayat dediğin şey nedir ki?
-Labirentten oluşan bir kutu."
*"Kitap, Bir deneyin değil; bilincin bedeline yazılmış sessiz bir ağıt."
düşük iq’su yüzünden başına ve duygularına gelmeyen şeyin kalmadığı charlie’yi bağrıma basmak istedim kitabı bitirirken.
iq düşüklüğü bakımından ve zihin geriliğinden dolayı bu hayatı göğüslemeye çalışan Charlie’nin artık kendinden emin şekilde bir deneyin -hem gerçek hem mecaz anlamıyla- kobay faresi oluşunu anlatıyor bu kitap.
kitabın isminden de anlaşılacağı üzere algernon bu deney için Charlie’den önce kullanılan bir deney faresi. Algernon için aldıkları tüm aksiyonların sonuçları, Charlie’ye tesir ediyor. çünkü aynı adımlar, aynı titizlikle uygulanıyor.
deneyle birlikte yükselen iq’lar bir zaman sonra düşüşe geçiyor. ilk olarak algernon için tanık olduğumuz bu düşüşten Charlie’de nasibini alıyor. tüm bu teknik ve akıcı durumları zaten kitapta okuyor olacaksınız.
benim değinmek istediğim kısım tamamiyle charlie’nin iç dünyası. kitabı okurken bağ kurmanız gerçekten çok olası. deneyden sonra arkadaşlarına ve tüm dünyaya karşı daha uyanık olmaya başladığı için onunla dalga geçtiklerinde eskisi gibi gülmediğinden çevresindeki insanların bir bir azalıyor oluşu, yine deney sonrası deneyi gerçekleştiren doktorların sanki onu baştan yarattığını düşünmeleri ve Charlie’nin bundan fazlaca rahatsız oluşu, deneyden önce de sonra da sadece bir “Charlie” olduğunu, birey olması bakımından hiçbir şeyin değişmediğini, annesiyle ve babasıyla yüzleşmesi onun için ne kadar zor olsa da bunu yapabilmiş olması inanılmazdı.
bir yolculuğa çıkmak isterseniz, bu kitap çok uygun. akıp gidiyor kendiliğinden. charlie’nin gerçekten birkaç dosta ihtiyacı var. kayıtsız kalmamalıyız.
İncelemem
İlk kez sosyal medya aracılığıyla tanıştığım bir eseri okudum. Realistik bir inceleme yapmaya gayret edeceğim.
Öncelikle ilk sayfalarda sıkılarak ve şans vermek zorunda olduğumu düşünerek devam ettim. Kitabın ilerleyen sayfalarında olay örgüsü ilerledikçe ve özellikle de Bay Gordon dahi durumdayken eski halini hatırladığı anları ve anıları beni çok etkiledi.
Eserde şu ana kadar yorumlanmayan bir kısım var ki o da anne, baba tutumu.. Annenin hala Gordon’ u evden gönderdiği anda kalması, bunamış olması ve aklının gelgitleriyle uğraşırken bile elalem ne der kafasında olması bütün bunlara rağmen eserin dahisinin annesine yoğun bir empati geliştirebilmesi, babasının ise onu tanımaması ve ona rağmen hesap sormaması beni çok etkiledi.
Fare kavramına bakış açımı ciddi anlamda etkiledi diyebilirim. Deney faresi deyip geçtiğimiz o hayvanlar çeşitli deneyler kullanılarak tüm dengeleri şaşıyor. Bunu en iyi Charlie karakterinin eski haline dönerken ki hallerini fare ile benzetmesinden anlıyorum.
Ben de bir anneyim ve çoğu zaman bebeğimle ilgili düşündüğüm ‘ Ayına uygun bu hareketleri yapabilir, bu davranışları yapabilir’ tarzı basmakalıp düşüncelerimi tamamen yıktı. Charlie’ nin annesi ile geçen tuvalet konusundaki sarsıcı bir sahnesinde annesi ona tuvalete gidebileceğini ve çişini tutabileceğini bundan emin olduğunu söylediğini okudum. Ancak Charlie böyle durumlarda donup kaldığını hareket edemediğini ve olduğu yere yapıverdiğini ekliyor eserde. Bu sebeple de annesine kendini hiçbir zaman ifade edemiyor. Ben her ne kadar yavrusunun ihtiyaçlarına göre ilerleyen bir anne olsam da Charlie’ nin yaşadıklarını görünce kendimi sorgulamadan yapamadım. Acaba istemediği bir yemeği yiyor mu ısrar ediyor muyum? Sırf ayına uygun diye ona fazla beklenti yüklüyor muyum diye…
Charlie karakteri