Ölüme kendi yakın çevresinde tanık olmamış bir kimsenin, çocuk ya da yetişkin, ölümü kavrayışı tam sayılmaz. İnsanlar sevdiklerini yitirince ölümü yeniden ve gerçekten öğrenirler.
Gerçekten çocukluğunda sevgiye doymamış bir insanın dengeli bir kişilik geliştirmesi de, başkalarını sevmesi de olanaksızdır. Kişi yeterince almadığını başkalarıyla paylaşamaz.