"Crowley'nin fikrine gore, Cehennem buyuk bir ser kaynagi degildi, tipki Cennet'in iyilik kaynagi olmadigi gibi. Onlar yalnizca bu buyuk kozmik satranc oyunundaki taraflardi. Meselenin ozu, hakiki iyilik de hakiki kotuluk de insanin zihninin icindeydi."
"Hicbir iblisin bin sene gecse bile tasarlayamayacagi mide bulandiri fikirler, ancak eksiksizce calisan bir insan beyninin icat edebilecegi karanlik, anlamsiz kotulukler buluyorlar, sonra da 'Seytana Uydum' diye bagiriyorlardi ve mahkeme bunu hafifletici sebep sayiyordu. Halbuki isin ozu, Seytan'in kimseye bir sey yaptirmamasiydi. Buna gerek yoktu ki. Insanlarin anlamakta gucluk cektigi sey buydu iste."
"Arka plandaysa Crowley ve Aziraphale otobus tepelerinde, sanat galerilerinde, konserlerde bulusup yaptiklerini birbirlerine anlatiyor ve gulumsuyorlardi."