Ben acılar denizinde boğulmuşum.
İşitmem vapur düdüklerini, martı çığlıklarını.
Dalgalar her gün bir başka kıyıya atar beni.
Duyarım yosunların benim için ağladıklarını.
Ölüyüm çoktan, bir baksana gözlerime.
Gör, içindeki o kanlı cam kırıklarını.
Bu ne karanlık, bu ne zindan gece böyle?
Bütün gemiler söndürmüş ışıklarını.
Ben acılar denizi olmuşum, yaklaşma.
Sularım tuzlu, sularım zehir zemberek.
Baksana; herkes içime dökmüş artıklarını.
Bu karanlık bitse artık, bir ay doğsa,
Bir deli rüzgar çıksa; alıp götürse,
Yılların içimde bıraktıklarını...
📝| Acılar Denizi
🖊| Ümit Yaşar Oğuzcan