Maria puder merdiven basamağına atladı, sonra bana eğilerek, yavaş bir sesle,fakat tane tane; "Şimdi ben gidiyorum. Fakat ne zaman çağırırsan gelirim..."dedi.
Evvela ne demek istediğini anlamadım. O da bir an durdu ve ilave etti:
" Nereye çağırsan gelirim!"
İçime çektiğim bu ıslak hava ne kadar tazeydi! Yaşamak, tabiatın en küçük kımıldanışlarını sezerek, hayatın sarsılmaz bir mantık ile akıp gidişini seyrederek yaşamak herkesten daha çok, daha kuvvetli yaşadığını bir âna bir ömür kadar çok hayat doldurduğunu bilerek yaşamak ... Ve bilhassa bütün bunları anlatacak biri insanın mevcut olduğunu düşünerek, onu bekleyerek yaşamak...