Frady Gallegher
@frad
Şu anda okuduğu kitap
İncelemeye başlamadan önce yapı ve üslup olarak değerlendirmek isterim. Bildiğiniz üzere bu bir distopya kitabı. Aslında bazı insanlar için ütopia bile denilebilir. Yakın veya uzak bir gelecekte insanların yapay döllenme ve şartlandırma merkezlerinde tek tip olarak üretilmelerine inkansız diyemeyiz. Neticede insan beyni ve yapısı eğitilebilir ve şekillendirilebilir. Bu nedenle okuyucu istikrar ve düzen yanlısı ise ütopia; ancak duygusal, ruhsal, dinsel vs insan hayatının temeli görülen ve insanı insan yapan tüm hissettiklerimizden yana ise distopia olarak değerlendirilebilir.
Kitabın içeriğine gelecek olursak düzen ve kurgu olarak müthiş diyebilirim. Yazıldığı zamanda yaşanan ekonomik sıkıntılar ve ingilterenin içinde bulunduğu durum vs kitabın çoğu noktasında işlenmiş (fakat anlamak için ya ingiltere tarihini bilmek gerek ya da David Bradshaw'ın yazısını okumak gerekir).
Konu bağlamında insanların üretilme biçimlerinden ölümlerine kadar bu yaşadığımız dünyadan farklı bir dünyayı bize aydınlatıyor. Keza kitapta yazılıp da yapılamayacak tek bi etken göremedim ben. Okunmazsa çok şey kaybedilmeyecek ama okunursa farklı bir dünya da olabileceğini gösteren bir kitap.
Ayrıca bu kitabı okurken insan tüm toplumca kabul edilen doğruları sorguluyor. Herkes kalpten iyiliğe kötülüğe duyguya anneye babaya veya aile bağına bağlı durumda. Fakat bunların ne kadarı bizim kararımız. Uygar dünya dediğimiz şey kurallar bütünüdür ve bu kurallar ile yüzyıllarca bizi şartlandırmış olabilirler. Toplumda herkes yapay döllenme ile doğuyorsa anneden doğan dışlanır. Biz bir nevi ömrümüz boyunca toplumun daha doğar doğmaz ayağımıza vurduğu prangalarla yaşamaya mecbur bırakılıyoruz ve adına da uygarlık diyoruz...
Reklam
Koşullar liberalleri dikdatörlüğe başvurmaya zorlayabileceği gibi, hümanistleri de bilimsel propagandaya zorlayabilir. Düzenin her türlüsü kaostan yeğdir.
Gözyaşlarından arındırılmış hristiyanlık - işte soma bu.
Reklam