ölüm bana büyük bir tutkuyla muhteşem bir çıkış yolu gibi geliyor.okuldan çıkıyorum aklımda intiharımın hayalleri, nasıl yapacağım, sonrasında rahata kavuşacağım, insanların cenazeme geleceği ve ağlayışları...hepsi aklımın ucundan geçiyor.ve bunu tutkuyla istiyorum!inanılmaz bir şey değil mi ya? insan hiç ölümü tutkuyla ister mi? hiç ölümün hayalini kurar mı?takıntılı içimdeki canavar bana cevabını çok iyi öğretti bu soruların."ister" dedi.sen şu kısa hayatın boyunca bunu isteyeceksin.ve bir gün gerçekleştireceksin, biliyor musun? çok mutluyum! elbet bir gün öleceğim için, hem de kendi ellerimden..
-roxanne.