Firdevs

İnsan ömrünün yarısı böyle hayallerle, düşlerle geçiyordu işte.
Sayfa 126·Kitabı okudu
Reklam
Tende beden, bedende can taşıdıkça, bu dünyada yaşadıkça, hayat yolunun önündeki engelleri aşmaya, kaldırmaya çalışacaksın, arkadan omuz vereceksin. Başka türlü olmuyordu. Ne var ki, her omuz vuruşta, hayat arabasının tekerleği omuzunu bıçak gibi yaralıyor, derken omuzu nasır tutuyor. Eğer yaptığın işi seviyor, meyvasını da alıyorsan, nasırların hiç önemi yok. Şikâyet etmezsin, memnun olursun.
Sayfa 122·Kitabı okudu
Sıkıntılar bitmiyor ve amaç da ulaşılacak gibi görünmüyordu artık.
Sayfa 122·Kitabı okudu
Bir yukarı, bir aşağı gidiyorlardı. Tepedeki hedefe tam ulaşacaklarını sandıkları zaman, kendilerini bir anda yine aşağıda buluyorlardı.
Sayfa 122·Kitabı okudu
Hiç kimse bize yol döşemedi, yolumuzu kendimiz açacak, kendimiz yapacağız.
Sayfa 121·Kitabı okudu
Reklam