Hata yaparım sık sık –ama seni unutacak kadar değil. Sen
dünyaya gelmedin daha. Sen
yitirdiğim her şeyden
bir Nuh’un gemisi yaptığında
geriye kalacak olan.
Makul – makul olmak zorunda–
kendi ellerimiz incitir bizi, sonra verir bize
dünyayı. Nasıl da seversin dünyayı
dünyada kendinden başka sevecek bir şey kalmayana kadar.