Feyza
@freesia0
13 Eylül
530 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
9/10
2025 22. kitabı
"Mumlar sonuna kadar yanar: sessiz ve derinden bir yüzleşme"
Birden kitaplığımda fark edip okumaya karar verdiğim kitaplardan biriydi. Yazarla tanışma kitabımdı; o yüzden beni neyin beklediğini bilmeden, sadece adına ve kapağına çekilerek okumaya başladım.
Uzun zaman sonra beni bu kadar etkileyen bir kitapla karşılaştığımı söyleyebilirim. 2025 favorilerim arasına girdi bile.
Kitaptan alınan keyfin, bir kitaptan ne beklediğinizle orantılı olduğunu düşünüyorum. Eğer aradığınız şey sizi maceradan maceraya sürükleyecek, sürekli heyecanı yüksek tutacak bir hikâyeyse, bu roman size göre olmayabilir.
Ama ben yavaş akan filmleri izlemeyi, psikolojik karakter tahlillerini okumayı sevenlerdenim — hatta neredeyse daha çok sevenlerden. Bu yüzden Mumlar Sonuna Kadar Yanar hem edebi olarak beni tatmin etti hem de zihinsel bir oyun gibi tahminlerim arasında oradan oraya savurdu.
Dostluğa, belki de diğer bütün ilişkilerden daha çok önem veren biri olarak, bu kitapta dostluğun kutsallığına yakışmayacak şeylerin yaşandığını fark ettim.
Yine de, her şeye rağmen, her yeni sayfada yanılmış olmayı umdum.
İnsan doğasının hatalara ve ihanetlere olan zaafını okumak, hem yorucuydu hem de tuhaf biçimde keyif vericiydi.
Kutsal ilişkilerde uğranılan büyük ihanetler yıkıcıdır.
Peki o gençlikteki deli kan diner, olay sıcakken sana ihanet eden yüzleşme şansı bile vermezse?
Karşında isyan edecek, hayal kırıklığını bağıracak birini bulamazken o iç yangını nasıl söner?
Márai’nin romanı bu soruların çevresinde dolanan, tam kırk bir yıl gecikmiş bir yüzleşme hikâyesi.
Kim bilir…
Belki de o ateş hiç sönmez.
Ve mumlar gerçekten sonuna kadar yanar.
Puan vermedi·80 syf.·
2025 15. kitabı
Tek bir oturuşta başlanıp bitirilebilecek bir kitap Emanet Çocuk. Ağır dramlardansa normalliğin içindeki ince iç sızılarını okumak daha etkileyici geliyor bana. Nasıl desem zaten büyük olaylar
9/10
2024 12. kitabı
Uzun zaman sonra okumaktan çok etkilendiğim kitaplardan biri oldu. Kısacık bir hikaye ama vurucu. Kadınlarla, kadın sorunlarıyla ilgili okuduğum her kitap beni ayrı etkiliyor. Çünkü coğrafyalar değişse de, inançlar,şartlar değişse de kadınlara yaşatılanlar hissettirilenler aynı. Bir asır önce, üç asır önce ya da on asır sonra…
Bu kitap da, Virginia Wolf’un "Kendine ait bir oda"sı da, Kore edebiyatı’ndan "Kim Jiyeoung, Doğum 1982" de, hatta daha mizahi bir dille anlatsa da "Bir Kimya meselesi" de aynı şeyi anlatıyor benim gözümde. Sadece kendi kimliğine sahip olmak için yıllarca savaşmak zorunda kalan kadınları. Sadece kendileri olabilmek için savaş vermek zorunda olan. Dünyanın neresinde olursanız olun, doğusundan batısına, birinin karısı, birinin annesi olarak değil de sadece kendiniz olduğunuz için değer görebilmek için, bir isme sahip olabilmek için vermek gereken, bir ömüre mâl olan bir savaş.
Kendim özelinde yaşamak zorunda kalmadığım, şükür ki, ama varlığının gerekliliğini etrafımdaki kadınlarda sık sık görebildiğim bir savaş.
Kendi yaşam hikayenizin kahramanı olabilmek için verilen bir savaş.
Bir çok erkeğin doğuştan sahip olduğu bir özgürlük için, belki varlığından bile haberinin olmadığı, bir savaş.
Hangi coğrafyada, hangi dönemde olursa olsun bütün kadınlara kendilerini keşfedebilme özgürlüğünün verildiği, potansiyellerini gerçekleştirebildikleri, kendi hikayesini arayan kadınların hikayelerini özgürce yazabildiği günlere…
7/10
2023 5. kitabı
Güngezgini'nden sonra ona benzer bir çizgiroman ararken karşıma çıktı tuş. Yalnız Güngezgini ne kadar yoğun bir kitapsa burada hikaye bir kadar yüzeysel kalmış. Alırken kapağı ve okuduğum tek cümle ilgimi çekmişti. "Birden yanınızda bir tuş belirse ne yaparsınız?" Aslında olayın bu kısmını çok sevdim.Çizimleri de güzeldi. Sadece eksik kalmış bir kitaptı bana göre. Bence yaratıcı ve çok daha iyi işlenebilecek bir konu fazla yüzeysel olarak ele alındığı için harcanmış. Çok daha güzel bir kitap olabilecekken potansiyelinin yüzde kırklarını veriyor kitap okuyucuya. Yine de çizimleri güzel, çerezlik bir çizgiroman arıyorsanız şans verebilirsiniz.
7/10
2023 6. kitabı
Kitap daha başından sizi bir İspanyol filminin içinde gibi hissettiriyor. Arka planda o akışkan dilde fısıltılar geliyor kulaklarınıza. Kültürünü okurken hissettiren, beni o atmosfere alan kitapları seviyorum. Hikayenin girişi de hoşuma gitti. "Bazen en saçma şeyler bize hayatı zehir eder." Kimi zaman tek kötü bir an tüm haftanızı berbat eder, tüm kötü talihi o tek anla hayatınıza çekmişsiniz gibi hissedersiniz ya kitap uzun bir süre bu temada devam ediyor. Verdiği mesaj da net aslında değer bilmek için kaybetmeyi beklememek lazım. Son kısımda olayların bu şekilde bağlanmasını, ufak ters köşeleri de sevdim. Kitaba yönelik yapabileceğim tek eleştiri orta kısımların biraz fazla uzatıldığı olabilir. Evet, zaten kısa bir kitap ama bir kısımda gerçekten doldurmak için yazılmış gibi hissedebiliyorsunuz. Ama yine de İspanyol edebiyatıyla tanışmak, yazarla tanışmak için iyi bir tercih olabileceğini düşünüyorum.
