Feyza

Şehirler ve insan.
Şehirler insanlardan hızlı değişiyor artık. Hiçbir şey kurulduğu gibi kalmıyor, yıkılıp yeniden yapılıyor ve yeniden yıkılıyor sonra. İnsan hariç. İnsanın hafriyatı kaldırılmıyor, yıkılıyor ve o dökününün üstüne yeniden inşaa etmeye çalışıyor kendini, hep eğri börü ve çoğu zaman gecekondular gibi; eklentili, yamalı, biçimsiz.
Sayfa 126
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Aramızdaki bahçe ilginizin dışında. İçinize bakmaktan dışarıya bakmaya fırsat bırakmadığınızdan mı kendinize?
Sayfa 125
Zamanın nasıl geçtiğinin bir önemi yok benim için. O artık beni hiçbir yere taşımıyor. Hızla akan nehrin içindeki kara bir taş gibiyim. Sadece aşınıyorum.
Sayfa 124
İnsanın yazmak için mutlaka bir sebebi olmalı mı, emin değilim. Belki de elimizi kaleme götüren şey, artık kafamızdakilerin bütün ağırlığıyla taşınamaz bir hal almış olmasıdır.
Sayfa 121
" Ruhu, başka ruhlara çektirdiği ızdırapların ağırlığıyla sakatlanmıştır belki de."
Sayfa 111