ben, dedim kendi kendime, nazikçe öperdim. ne dudakları hoyratça emer, ne dilimi ansızın yollayıverirdim içeri. bir kuş kanadının çıplak tene sakince değmesi misali bırakıverirdim öpücüğümü o ürkek dudaklara. hayalimde sadece dudaklar vardı ama. bir yüz, bir beden ya da bir kişi değil. sadece dudaklar.