Furkan SAVUR
@frknsavur
𐱅𐰇𐰼𐰚
Elektrik Teknikeri
Önlisans
İzmir
18 Ekim 1997
21 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hümanizma ruhunun ilk anlayış ve duyus merhalesi, insan varlığının en müşahhas sekilde ifadesi olan sanat eserlerinin benimsenmesiyle başlar.Sanat şubeleri içinde edebiyat, bu ifadenin zihin
Eski Yunanlılardan beri milletlerin sanat ve fikir hayatında meydana getirdikleri şaheserleri dilimize çevirmek, Türk milletinin kültüründe yer tutmak ve hizmet etmek istiyenlere en kıymetli vasıtayı hazırlamaktır. Edebiyatımızda, sanatlarımızda ve fikirlerimizde istediğimiz yüksekliği ve genişliği bol yardımcı vasıtalar içinde yetişmiş olanlardan beklemek, tabiî yoldur. Bu sebeple tercüme külliyatının kültürü müze büyük hizmetler yapacağına inanıyoruz.
1-8-1941
İSMET İNÖNÜ
Mutlu, doymuş, her türlü istekleri giderilmiş bir yaşamanın iki ögesi (unsuru) vardır: huzur, heyecanla davranış… Çok zaman bunun birincisi yetmektedir. İnsanların büyük çoğunluğu huzur, az hoşlanma ile yetinirler.Kimileri de çok heyecan içinde acıya ulaşabilirler. Bu iki öge birbiriyle Uzlaşabilir, çünkü aralarında doğal bir birleşme vardır. Birinin uzaması; öbürünü hazırlaması, öbürüne istek uyandırması demektir. Huzurun uzaması heyecanla davranışı istetir, heyecanla davranışın uzaması da huzuru aratır. Sadece bir bozukluk olduğu zamanlarda sükûn devrinden sonra davranış isteği uyanmaz. Bunun gibi, heyecanla davranışın bir hastalık biçimine girdiği hallerde de, sükûn devresinden sonra yeniden davranış üzücü, tatsız gelir. İnsanlar, yaşamakta, yetecek kadar hoşlanma bulamıyorlarsa bunun nedenini kendi bozuk yapılarında aramalıdırlar. Çünkü kendilerinin dışında başkaca hiçbir neden yoktur. Genel ya da özel sevgi duyguları bulunmayanlar yaşamanın tadını alamazlar, heyecanla davranış haline geçemezler. Onlar için yaşamanın değeri, bütün bencil ilgilere son verecek ölüm yaklaşınca, büsbütün azalır. Arkalarında sevgi bırakacak olanlar insan cinsinin ortak ilgileri ile bağlıdırlar, ölürken bile sağlık gücünü yitirmezler. Yaşamayı az hoşlanır yapan bencilliğin yanında başka bir nedenle düşünsel kültürün eksikliğidir. Sözün kısası, insan acılarının bu kaynakları bütün bütüne düzeltilebilir. Başarıya ulaşıncaya kadar belki bir çok kuşaklar geçecek, ama başarı herhalde gerçekleşecektir. İnsanlar, insanlığın bu mutlu savaşına katılmalıdırlar.
Varlık yayınları 1963
