Alax
@frostlore
Öğrenci
Lise mezunu
1 okur puanı
Nisan 2026 tarihinde katıldı
İyi akşamlar...
Eduardo Galeano hatıra defterine şöyle bir not yazmıştı: "Öğretmenler bir zamanlar ışığı taşırlardı; şimdi ise karanlığı bastırmaya çalışırken kendi ışıklarını tüketiyorlar."
Bugün okullarda patlayan silahlar ve öğretmene kalkan eller, eğitimin "özgürleştirici" bir eylem olmaktan çıkarılıp, bir "bankacı eğitim modeline" dönüştürülmesinin kanlı sonucudur.
Sistem, öğrenciyi boş bir kumbara, öğretmeni ise o kumbaraya veri yükleyen bir teknisyen olarak gördüğü sürece; okul bir yaşam alanı değil, bir yabancılaşma merkezi kalmaya mahkumdur.
Ve bugün öğretmenler, sadece müfredatı değil, koca bir toplumun birikmiş öfkesini ve ailelerin terk ettiği sorumlulukları omuzlarında taşıyor ne kadar vahim ve acı bir tablo....
Her şey bir yalanın üzerine kuruludur. Modern aile de bu yalanın en büyük ortağıdır. Ebeveynler, çocuklarını okula birer "ürün" gibi teslim ediyor ve akşamleyin "hatasız" bir teslimat bekliyorlar. Kendi evlerinde kuramadıkları disiplini, veremedikleri sevgiyi ve yönetemedikleri öfkeyi öğretmenin üzerine bir yük gibi yıkıyorlar.
Bir veli okula gelip öğretmene el kaldırıyorsa, bu sadece o ana ait bir öfke değildir; bu, "Benim çocuğum asla hata yapmaz" diyen hastalıklı bir narsisizmin ve "Benim ödediğim vergiyle maaş alıyorsun" diyen o küstah tüketici mantığının sonucudur...
Aileler, çocuklarına sadece "sahip olmayı" ve "kazanmayı" öğütleyip "olmayı" ve "dayanışmayı" unutturduklarında, öğretmeni de bu vahşi rekabetin önündeki bir engel olarak kodlamaktadırlar.
Sorumsuzluk, bir sevgi biçimi değil, çocuğun insanlaşma sürecine vurulmuş bir darbedir.
Aileler, çocuklarını hayata hazırlamak yerine, onları eleştiriye kapalı birer "küçük kral" olarak yetiştiriyor. Ve bu kralların kılıcı ilk olarak,