Ey nefis! Eğer şu dünya hayatına müştâk (çok arzu etmek) isen, mevtten kaçarsan, kat‘iyen bil ki, hayat (diri) zannettiğin hâlet, yalnız bulunduğun dakikadır. O dakîkadan evvel bütün zamanın ve o zaman içindeki eşyâ-yı dünyeviye, o dakîkada meyyittir, ölmüştür. O dakîkadan sonra bütün zamanın ve onun mazrûfu (içeriği), o dakîkada ademdir, hiçtir. Demek güvendiğin hayat-ı maddiye , yalnız bir dakikadır.
Bana öyle geliyor ki sizin gülmenizle kızmanız, iltifat etmenizle azarlamanız arasında hiçbir fark yoktur… Size ait hiçbir şey çirkin olamaz sanıyorum.