Öyle ise beni (ibadetle) zikiredin ki, (ben de) sizi (rahmetimle) yâd edeyim; ve bana şükredin fakat bana nankörlük etmeyin!*
“Hâlık-ı Rahman (rahmeti bol olan yaratıcı) ibâdından (kullarından) istediği en mühim iş şükürdür. Furkân-ı Hakim’de (Kur’an‘da) gayet ehemmiyetle şükre davet eder.(…) Hem şükrün envâı (çeşitleri) var. O nev’lerin en câmi’i (genişi) ve fihriste-i umumiyesi, namazdır.”
“Allah’ım! Sana yemin ederek dua ediyorum. Bizlere zafer nasip et. Düşmanı bizlerin elleriyle kahret ve bana bu sefer, ne olur ya Rabbi bu sefer şahadet nasip et ve beni özlediğim nebine kavuştur.”
Bana şöyle bir baktı, tebessüm etti. Ben anladım ki o bakış Berâ’nın son bakışı idi.