"İnsanlar ne der?" sorusuna boyun eğmek, hiçbir orijinalliği olmayan hoş ve kibar insanlar yaratır. Hepsi de başkalarının ellerindeki iplerle harekete geçen, güzel ve mekanik kuklalardır.
Descartes’a göre varlıklar, sadece Tanrı’nın mütemadi yaratışı sayesinde var olabiliyorlar. Aynı biçimde zevklerimiz, kederlerimiz, heyecanlarımız, anılarımız da bunların yüceltildiği eğilimin canlı enerjisi, yani bir çeşit mütemadi yaratış sayesinde gerçektir. O olmadan kişinin elinde sadece soğuk, ölü, renksiz, zayıf ve tümüyle soyut psikolojik durumlar yığını kalırdı.