çölde vahaların her zaman tarafsız topraklar sayıldığını açıkladı delikanlıya.
İki tarafın da kendi vahaları vardı; bu nedenle çölün kumlarında birbirlerini boğazlayan savaşçılar, birer sığınak saydıkları vahaların huzurunu bozmuyorlardı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Çölün sessizliği artık uzak bir hayal gibiydi;
herkes, sanki ruhlar dünyasından ayrılıp insanların dünyasına gelmiş gibi, durmadan konuşuyor, gülüyor ve gırtlak paralıyordu.
İnsanlar neşeli ve mutluydular.
Ama bunların hiçbiri ilgilendirmiyordu Simyacıyı. Daha önce de nice insanların gelip nicelerinin gittiğini görmüştü; vaha ve çölün sessizliğini hiçbir şey bozamamıştı.
Rüzgârın etkisiyle biçim değiştiren bu uçsuz bucaksız kumlarda taban tepen krallar ve dilenciler görmüştü; ama çocukken gördüğü kumlardan farklı değildi bu kumlar.