Fatih
@fth12
Frangar, non flectar
İstanbul
96 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·432 syf.·
20 günde okudu
·Okunma: 13 Nisan 2026 19:57
·2026 9. kitabı
Reklam
Bektaşiliğin esası, tevella ve teberradır. Tevellâ demek, Hz. Muhammed ve Ali ile evlâtlarını sevmek; teberrâ da onları sevmeyenlere buğz ve adavet etmektir. Bu sebeple her Bektaşi, Muharrem’in on günü su içmemek orucu tutar. Et ve etli yemek yemez, yeni elbise giymez ve çamaşır değiştirmez. Eğlence yerlerine gitmez, seyahate çıkmaz ve hatta mektup bile yazmaz. Karısıyla buluşmaz, yıkanmaz, her sabah ve akşam yapılması lâzım olan ibadetlerini de yapmaz. Dâima Kerbela’nın ve Kerbela’da çekilen ızdırapların hatırasını yaşatarak teessür duyar ve ağlar."
Bektaşîlik ile Alevîlik birbirinden ayrı şeylerdir. Bektaşîlik, evvelce tarik-i Yeseviyye’den ayrılmış bir tarikattir. Diğer tarikatlerdeki namaz, tesbih, esmâ, ibadet, itikaf, halvet gibi zühd ve takva yerine, aşk ve muhabbet demek olan tevellâ ile sülûku almıştır.
Bütün tarikatler gibi din ve şeriat çerçevesi içinde ve fakat avâmın telakki ettiği gibi, dinî hurafelerden apayrı ve tasavvufî telakkileri, bütün tarikatlerden daha mükemmel bir hâlde kavramış ve yalnız diğer bütün tarikatlerin istinat ettiği vahdet-i vücûd telakkisi yerine, vahdet-i mevcûd’u almış bir tarikat iken, sonraları Kalenderî, Babaî, Haydarî, Hurûfî itikatleriyle karışıp mezcolduğu gibi, Alevîliği de içerisine almış bir teşekküldür."
Başka tarikatlerde “şeyh” ismi verilen mürşide, Bektaşîler “baba” derler. Baba, Bektaşîlik yoluna girecekleri, onlarca malûm olan şekilde “Âyin-i Cem” açarak ve yine onlarca malûm olan ve bir sır hâlinde saklanan merasimle “muhib” yani derviş yaparak tarikate sokar.
Aliyye’l-Murtaza’nın büyük oğlu İmâm Hasan’dan gelen evlâtlara “şerif” ve diğer oğlu İmâm Hüseyn’in neslinden gelen evlâtlara da “seyyid” denir. Ehlibeyt denilen bu Peygamber evlâtlarını sevmeye “tevellâ” ve onların düşmanı olan Yezid ve Muaviye ile taraftarlarını sevmemeye “teberrâ” derler. Bektaşî dervişi olurken mürşid tarafından bu “teberrâ ve tevellâ” tâlibe telkin olunur.