masal kahramanlarının dostluğu da bitti
kaf dağının ardından gelmeyecek hiç kimse
naralarını boşa sayacaksın
iliği çekilmiş parmaklarında
gökgürültüsü ve su
yalnızlığının birikintisi olacak
kıtaları tek tek özgür bırakacaksın kalbinde
keşke diyeceksin keşke
okyanusların yolcusu olsaydım
bir karaya çaput bağlamanın bir anlamı var mıydı?
denizler süpürecek nesillere sürülmüş tüm kapakları
yedi bin hayat geçse de yine sözler tükürecek tüm imgeleri
yatağından kalk
düşüncelerin gece uykusunu tamamladığında