Kendi hayatlarına kendilerini kaptırmış yaşayan insanlar başkalarının hayatını bu kadar merak ederler mi ki?
Lao Tse’nin dediği gibi: Başkalarını bilen bilgi edinir, kendini bilen aydınlanır.
Toplumumuzda anlamak ve hissetmenin sıklıkla karıştırıldığını düşünüyorum. Hissetmek duygusal ve sezgisel düzeyde yaşanır, anlamak daha çok düşünce düzeyinde kalır.
Politik inançların yerini körü körüne bir kitlesel fanatizm alabilir. Bu söylem “politikayla ilgilenmeyen toplumların kaderinde cahiller tarafından yönetilmek de olabilir” sözünün çağrıştırıyor.
Oysa kendini yönetebilmek, başka bir şeyi yönetmek kadar kolay olmuyor.
Bu dünyaya verilen zararların yarısı kendini önemli hissetmek isteyen insanların eseridir. (T.Ş.Eliot)