Etikaya göre her zaman kötü olan kin, kişisel çıkarları üzerinde ihtilafa düştükleri için bir insanın başka bir insan için taşıdığı nefrettir. Dürüst olmayan bir davranışa karşı duyulacak düşmanlık ise daha ziyade ideal bir düşmanlıktır, hatta gerçek değerler için sevginin pratik bir doğrulanışıdır.
İnsanlar ancak korkuları ve umutları devam ettiği sürece hakimiyet altında tutulur eğer bu duygular ortadan kalkacak olursa efendisi olan yeniden kendi efendisi haline gelir
İnsan ne kadar zorbaysa o kadar köledir. En kötü insanlara yaranmak isteyen aşağının bayağısı kötünün kötüsü olmaz mı? İsteklerini bir an olsun doyuramaz bu adam. Her zaman birçok eksiği vardır. İçini toptan gören bir göz için aslında fakirin fakiridir. Ömrü boyunca da korkular kaygılar içinde kıvranır. Zorbanın hali böylece ezdiği insanların haline benzemiyor mu?