İnsan bu kadar didiklerse kendini daha şimdiden geleceğin savaş alanı haline getiriyor, böylesine alt üst edilmiş bir zemin geleceğin binasını nasıl taşıyabilir?
Yazmayı unutur mu bir yazar veyahut şair kalem tutmayı unutur mu? İşte sen unutulmayan "yazmak" ve şairin en doğal haliyle tuttuğu "kalem" gibisin..
Ruhé
Hayatta her şey başlıyor ve bitiyor, kendi hikâyesi içinde tamamlanıyordu. Yarım kalan duygularıydı insanların; konacak dal bulamayan kuşlar gibi her gün batımında havada dolanıp duruyordu duygular öylece.