" Bu bir alev denizi olacak. Yok eden, silen,tüm cinayetleri, özverileri,sefaletleri ve gözyaşlarını, düşleri ve hırsları, küle ve toza indirgeyen acımasız bir son..."
Çanı andıran ellerin var. Anlatacağım. Çanların yuva özlemi uyandıran sesleri vardır. Tatlı ve pek hoş, içimize işleyen ve yalnızca gizemli şeyler anımsatan bir sestir bu. Çanlar sevecenlikten başka şey anımsatmaz. Saflıktan ve uzaklıktan söz ederler. Etten bir yürekle konuşan bronzdan bir yüreğin sesidir bu. Anımsıyorum...
Bir ozan şöyle diyordu:
Yürek, köyün çanıdır.
Çan, insanların yüreği.
Biri çalarken pişmandır
Öbürü pismanken atar.