İnsan değil de ağaç olsam,
Dallarımın arasından rüzgar esse.
Yapraklarım, çiçeklerim, meyvelerim olsa.
Köklerimle toprağın derinliklerine sarılsam.
Kuşlar konsa dallarıma, yuva bile yapsalar.
Gövdeme bir insan yaslanıp uyusa.
Ben bunları hiç bilmesem,
Sadece ağaç olsam...
Hava olayı gibi olmalısın,
Mesela yağmur gibi…
Yeryüzüne düşerken huzur vermeli,
Toprağın kokusunu yaymalı etrafa.
Mesela kar gibi…
Temiz ve beyaz,
Sessizliğiyle içime dokunan biraz.
Mesela fırtına gibi…
İçimdeki öfkeyi de yaşamalısın doyasıya,
Savurmalısın tüm kırgınlıkları uzağa.
Mesela hortum gibi…
İstediğin her şeyi içine çekmelisin,
Beni bile kendine hapsetmelisin.
Ama en çok güneşli bir gün gibi…
Sıcak ama yakmayan,
İnsana huzur ve umut veren.
İçimi aydınlatan,
Kalbime sessizce iyi gelen…
HK.