Çevirmen:
Aydın Emeç
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
168
Basım Tarihi:
Ağustos 2016
İlk Yayın Tarihi:
1942
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Banana Brava
ISBN:
9789750725531
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitapta muazzam bir dostluk anlatılırken acımasız adamların var olduğunu her insana güvenilmeyeceğine de vurgu yapılıyor.Anlatılan dostluk çok etkileyiciydi.Gregorao ve Joel’in dostluğu bazen tebessüm ettirdi bazen de hayli hüzünlendirdi.Çekilen ızdırabı hem kitapta adı geçen yerlerde yaşayan yöre halkı hem de buralara çalışmaya gelen insanların gözünden çok iyi aktarıyor.
Yaklaşık iki aydır ara vermek zorunda kaldığım kitap okumaya, bugün, Şeker Portakalı kitabıyla tanıdığımız Jose Mauro de Vasconcelos’un ilk kitabı olan Yaban Muzu isimli eseriyle geri döndüm. 168 sayfa olan kitabı sabah başlayıp akşama bitirdim. Kitabı başladığım gün bitirmemde hikâyenin sürükleyici olmasının yanında, benim yolculuk halinde olmamın da etkisi var; zira otobüs veya tren yolculuklarında kitap okumaya bayılırım.
Gelelim kitaba… Vasconcelos’un ilk romanı olmasına rağmen, oldukça başarılı ve akıcı bir dile sahip Yaban Muzu. Kitapta, elmas madenlerinde çalışan biri yaşlı, diğeri genç olmak üzere, iki yakın arkadaşın hikâyesi anlatılıyor. Bir vesileyle aynı elmas madeninde yolları kesişen bu iki arkadaş, bir kadın yüzünden ayrı düşmek zorunda kalırlar ve genç olan başını alıp başka bir madende çalışmaya gider. Tabii bunun yanında, bir de zengin olma hayali var kahramanımızın. Yolda başına türlü olaylar gelir, hatta ölümün eşiğinden döner ve sonunda yaşlı arkadaşıyla yolları yeniden kesişir.
Kitapta asıl vurgulanmak istenen şey ise, insanoğlunun hiçbir zaman elindekiyle yetinmemesi, gözünün doymaması ve sahip olduklarının kıymetini bilmemesi sebebiyle açgözlülük yapması ve sonunun hep hüsranla bitmesidir. Kitabın başında Yaban Muzu’nun “hayatın içinden bir hikâye” olduğunu ifade eden Vasconcelos, kitapta bu durumu çok net hissettiriyor; zira insanoğlunun kokuşmuşluğu, ruhunun çürümüşlüğü kitapta verilmek istenen asıl mesajlardan biri ve herkesin hayatında da böyle kişiler mutlaka vardır. Bu yönüyle, bu kitapta herkes kendi hayatından bir şey bulacaktır diye düşünüyorum. Son olarak, “yaban muzu” meyve vermeyen muz ağacıdır ve kitabı okuyunca aslında ismiyle tamamen örtüştüğünü fark edeceksiniz.
Kitapla kalın!
Yaban muzu . Zeze ile tanıdığınız yazarının ilk kitabı . Bu kitaptan sonra çıkacak olan kitapların betimlemeleri de nasıl olacakmış bu kitap da belli olmuş . Şöyle bir örnek vereyim ;
"Yüreğimi, kaygıyla dönüşümü bekleyeceği bir ağaç gölgesinde bıraktım ve yürüdüm. Durmadan yürüdüm.
Güneş yüzümü ve ellerimi yaktı. Tozlu, uzun ve sessiz pek çok yol aştım.
Uzaklığın gerçeğinde yitmek için, zaman ve yer denen kavramları unuttum. Uzaklıktan başka şey yoktu…
Korkunç bir yorgunluk bedenime egemen oldu…
O sıra rastladım Acımasız Adamlar’a. Çok daha acıklı bir yaşam için çarpan, acılı bir yüreğe sahip adamlara.
Başkalarına ve kendilerine acıma nedir bilmeyen adamlara.
Öykülerini gördüm, işittim ve yaşadım. Üzgün döndüm ve kaygıyla beni aynı ağacın gölgesinde bekleyen yüreğimi aradım.
Acımasız Adamlar’ın öyküsünü anlatmaya karar verdim. Bu öyküyü ne mürekkeple yazıyorum ne de kanla. Gezginliklerimin tozunda eriyip giden, acılarımın ve yorgunluklarımın terinden yararlanıyorum yalnızca."
.
.
İlk başlarında sıkılsam da sonradan kitap farklı boyuta geçti . Bir çırpıda okudum . Hatta ‘Şeker Portakalı’ kadar nasıl bilinmez diyerek üzüldüm . ‘Fareler ve İnsanlar’ kitabını okuyanınız oldu ise biraz benzetebilirsiniz .
.
.
Konusuna gelince , elmas arayan iki arkadaşın hikayesi . Bu hikayeyi öyle bir anlatmış ki bir film izliyormuşçasına tüm karakterler gözünüzde canlanacak . Okumanızı mutlaka tavsiye ediyorum . Esen kalın
Yaban Muzu ya da özgün adıyla Banana Brava.
Kitap tek bir karaktere yoğunlaşmamış, bir gitar sesi bile sayfalarda sade bir ayrıntı değil, kendi başına bir kahraman oluveriyor. Yazar, kitapta derin düşüncelere dalmayı okura bırakmış, anlattığı olaylar ve mesken tuttuğu konu yeterince derin zaten.
Kitabın merkezindeki karakter Joel, elleri piyanonun üzerinde dolaşan bir çocuk olmayı ve zengin yaşamını reddeder. Ardından yabancısı olduğu bambaşka bir yere, son piyano konserini verdikten sonra çeker gider. Gittiği yerde bir dost edinir. Dostu Gregor Joel'i oğlu gibi görür ve ona evini açar. Gregor'un başı ne zaman belaya girse yardımına artık Joel koşmaktadır ta ki son bir yardıma kadar...Joel dostunu da bir gün terk etmek zorunda kalır. Cebinde beş parasız -aynı yıllar önce evini terk ettiğindeki hali gibi- Banana Brava'nın yoluna düşer. Öyle bir yoldur ki bu çok zorlu sınavlardan geçer. Tam ölecek iken bir çiftçi onu kurtarır. Ve kendine gelince bu hale gelmesini sağlayan insanlardan intikam almak ister. Ama kendisine hiç uymayan bir davranışta bulunur ve bu davranış onu vicdanı ve korkusuyla baş başa bırakır. Bedel ödeyecektir hala çünkü. -antikçağ eserlerinde tanrıların karşısında çaresiz bırakılmış insanlar gibi- Kitabın içine biraz geç girsem de iyi ki devam etmişim diyorum. Beni en çok etkileyen kısım şüphesiz Joel'in son kısımdaki hareketi oldu. Acı bir sondu. Kitap, Şeker Portakalı'ndan tanıdığım bir duyguyu tekrardan benimle buluşturdu. Gerçek hikayelerden yola çıkılarak yazılması da ayrı üzücü bir durum.
Ah Joel, ah Grego* ! Tıpkı Zeze gibi yer ettiniz zihnime, gönlüme..1000Kitap
Nasıl yapıyor?
Okuru böyle içine alacak, okuyor gibi değil de seyrediyor gibi hissettirecek, yüreğini cayır cayır yakıp gözlerini yaşartacak hikayeleri nasıl yazıyor?
Pamuklara sarmak, tüm acılarını, yaralarını silmek isteyeceğimiz karakterleri nasıl oluşturuyor? Nasıl bizim bir parçamız yapıyor?
Şeker Portakalı kadar duyulması, okunması, ağlanması gereken, içinizde burukluğa, boğazınızda düğüme ve gözünüzde yaşlara sebep olacak bir kitap..
Kitabı okurken bir kez daha anladım ki dünya çok acımasız. Aslında dünya değil insanlar acımasız. Bizler birer canavar olabiliyoruz. Hele de koşullar zorsa yaşamak için engeller çoksa başkasının hayatı umurunda olmayan bir canavara dönüşüyoruz.
Joel ile oğlu sevdiği Greog'nun hikayesi .Bu hikaye sonunda ikisini ölüme -kırmızı prinalar tarafından- ölüme götürüyor .
Yazar Banana Brava 'dan yola çıkarak insanoğlunu caniliğin den ,cahilliği den ,yakıp yıkmasın dan bahseeiyor
Puan vermedi·168 syf.·
2022 5. kitabı
Kitabı okurken bir kez daha anladım ki dünya
Çok acımasız. Aslında dünya değil insanlar acımasız.bizler birer canavar olabiliyoruz.
Hele koşullar zorsa yaşamak için engeller çoksa başkasının hayatı umurunda olmayan bir canavara dönüşebiliyoruz.
Yaban MuzuEdebiyat
Yazarın en popüler ve en sevilen eserleri Şeker Portakalı serisinden sonra (aşırı sevmiştim), gözüm kapalı bir şekilde diğer bütün kitaplarını aldım. Çok büyük bir beklenti içerisindeydim. İlk önce Çıplak Sokak kitabını okudum ve hüsrana uğradım.. şimdi de Yaban Muzu ile hüsrana uğramış oldum. Sanırım yazarın zirve yapan kitapları hariç diğer hepsi çok da iyi değil gibi gözüküyor.
Çıplak Sokak’ı asla anlamamış ve tavsiye etmemiştim zaten. Yaban Muzu’nu ise yine bir nebze anladım, bu anlama sürecim de yarısından sonra falan başladı..
Ama o yarısına gelene kadar o kadar yoruldum ve sıkıldım ki sonrasında kitap güzelleşse bile çok isteksiz okudum.
Neler olduğunu tam olarak anlayamadığım için size burada kitabın neyden bahsettiğiyle ya da konusuyla ilgili hiçbir şey söyleyemeyeceğim.
Ben bu kitap için şöyle bir yorumda bulunmak istiyorum: bence okumanıza gerek yok, okumasanız da olur diyebileceğim bir kitap kendisi.
Okuduğun her kitabı beğeniyorsun diyenlere buradan selam olsun, işte size sevmediğim ve tavsiye etmediğim kitap..
Yeni kitap yorumlarında görüşmek üzere..
Normalde aynı yazarın birden fazla eserini okumayı tercih etmem. İkinci kitaptan sonra sıkmaya başlar üslubu, tarzı. Fakat Vasconcelos'un ben de yeri ayrı. Ve bu okuduğum üçüncü kitabı olmasına rağmen diğer eserlerini de okumayı düşünüyorum. Aslında başlangıçta hikaye beni sarmamasına rağmen -tam işte yine sıkıldım aynı yazarı okumaktan derken- kalbimi cız ettiren bir sonuçla beni tekrar kazanan bir kitap oldu.
Fikir olması adına: Yaban Muzu; bir yerin ismi ve olaylar bu yerde gelişiyor. Kitap adını buradan almış.
Dili sade, akıcı. Yalnız dediğim gibi ortalarda biraz tekdüze gitse de hikaye güzel bir sonuca bağlanıyor. Ben etkilendim, size de tavsiye ederim.
Yazar Hakkında
José Mauro de VasconcelosYazar · 19 kitap
Jose Mauro de Vasconcelos (d. 26 Şubat 1920 - ö. 24 Temmuz 1984) Brezilyalı yazar.
Yazar José Mauro de Vasconcelos, 26 Şubat 1920 de Brezilya'da Rio de Janeiro yakınlarındaki Bangu kasabasında doğdu. Yarı Kızılderili yarı Portekizli, yoksul bir ailede doğan Vasconcelos iki ayrı kültürün de izlerini taşıdı. Oldukça yoksul olan ailesi, onu öğrenimini devam ettirmesi amacıyla Natal kasabasındaki amcasının yanına gönderdi. Orada 19 yaşındayken Potengi Irmağı'nda yüzmeyi öğrendi ve ilerde bir gün yüzme şampiyonu olmanın hayallerini kurdu. Liseyi Natal'da bitirdikten sonra 2 yıl tıp öğrenimi gördüyse de öğrenimini yarıda bırakıp yeni hayaller peşinde Rio de Janeiro'ya gitti. Orada ilk işi boks antrenörlüğü oldu. Tarım işçiliğinin yanı sıra balıkçılık da yapan yazar, yaşamı boyunca çeşitli işlerde çalıştı. Bu durum, ona yazdığı roman ve hikâyeler için önemli kaynak sağlamıştır. Değişik ortamlarda, değişik koşullarda farklı insanlar tanıdı. İyi bir gözlemci ve usta olan bu yazarın elinde bütün bu yaşamlardan pek çok roman çıktı ortaya. Bunlar yazarın çok yönlü kişiliğinin ve içinde bulunduğu arayışın bir yansıması olarak değerlendirilebilir.
Genellikle romanlarında, roman karakterlerinin yaşamlarında ki zorlu yaşam koşullarını, yoksulluğu ve şiddeti tüm çıplaklığıyla anlatır; ama özellikle Şeker Portakalı ile onun devamı olan Güneşi Uyandıralım ve Delifişek gibi bazı romanları tüm bunlarla birlikte duygusallık ve iyimserlikte içermektedir. Brezilya'nın ormanlarında ya da step bölgesi sertaolarda yaşayan insanların, elmas avcısı garimpeiroların, yerlilerin, denizcilerin, değişik insanların yaşamlarından kesitleri ve ruh hallerini anlatır.
José Mauro de Vasconcelos'un yazdığı ilk eseri Yaban Muzu (1942)'dur. Beyaz Toprak (1945) isimli eseri en çok beğenilen eserleri arasındadır. Kayığım Rosinha (1961) ile ününün doruğuna çıkan yazarı dünya çapında tanıtan eseri Zéze'nin maceralarını anlatan üçleme romanın ilk kitabı olan Şeker Portakalı olmuştur. Bu romanı 12 günde yazdığını belirten yazar, eserine duyduğu sevgiyi "Ama onu 20 yıldan fazla taşıdım yüreğimde" sözüyle özetlemiştir. Eserin özgün adı O Meu Pé de Laranja Lima'dır (1968). 24 Temmuz 1984'te hayatını kaybetmiştir.
